کارناوال
نویسنده ارشد کارناوال
انتشار
09 مرداد 1397
به روز رسانی
02 مرداد 1405
پرچم ایران از سه نوار افقی سبز، سفید و سرخ تشکیل شده و در میانه آن نشان سرخرنگ «الله» و در مرز رنگها 22 عبارت «الله اکبر» دیده میشود. این پرچم، نماد رسمی جمهوری اسلامی ایران است و رنگها و نشانههایش هر کدام معنایی روشن در خود دارند.
یکی از ویژگی هایی که موجب تمایز کشورها از یکدیگر می شود؛ پرچم رسمی آنهاست. هر سرزمینی رنگ و لعاب ویژه ای به پرچمش داده و آن را به شیوه ای خاص آراسته است.
در مجامع بین المللی به خوبی می توان رنگارنگ بودن پرچم ها را دید و تفاوت های آنها را درک کرد.
کشورمان مانند دیگر کشورهای دنیا پرچمی دارد که در سراسر جهان به عنوان نمادی از ایران به اهتزاز در می آید. پرچم ایران در طول تاریخ تغییرات زیادی را تجربه کرده است و شکل امروزی آن ارزشهایی را نشان می دهد که انقلاب اسلامی ایران مبتنی بر آنها به پیروزی رسیده است.
یک سال از شکل گیری و تثبیت نظام جمهوری اسلامی ایران گذشته بود که بالاخره مشخصات تازه نقش پرچم ایران اعلام شد. طرح جدید در 15 تیر 1359 به تصویب رسید اما اعلام رسمی آن در نهم مرداد همان سال صورت گرفت.
به بهانه این اتفاق و سالگرد اعلام طرح رسمی پرچم جمهوری اسلامی ایران نگاهی داریم به این پرچم سه رنگ که با اهتزازش در هر جا ردای غرور را بر تن مان می نشاند.
با کارناوال همراه شوید تا ببینیم چه رمز و نشانه هایی در پس پرچم سرزمین مان نهفته است و این طرح چه حرف هایی برای گفتن دارد...
پرچم ایران در یک نگاه
پیش از آنکه وارد روایت تاریخی و رمزهای تصویری شویم، خوب است مشخصات اصلی پرچم را یک جا ببینیم. این جدول کمک می کند رنگها، نشان میانی و شعارهای روی پرچم را سریع تر به خاطر بسپاریم.
| ویژگی | توضیح |
|---|---|
| رنگها | سه نوار افقی هماندازه؛ سبز در بالا، سفید در میانه و سرخ در پایین |
| نشان میانی | نشان «الله» با رنگ سرخ در مرکز نوار سفید |
| شعار روی پرچم | 22 بار عبارت «الله اکبر» در مرز نوارهای سبز و سرخ با نوار سفید |
| نسبت رسمی | نسبت طول به عرض پرچم 7 به 4 است |
| تاریخ تصویب طرح کنونی | 15 تیر 1359؛ اعلام رسمی در 9 مرداد 1359 |
پرچم رسمی فقط یک تصویر زیبا نیست؛ مجموعه ای از قراردادهای دقیق است. محل قرارگیری نشان، تعداد تکرار شعار، نسبت طول و عرض و حتی هماهنگی رنگها باعث می شود این نماد در هر اندازه ای، از پرچم کوچک رومیزی تا پرچم بزرگی که بر فراز میدانها بالا می رود، همان هویت آشنا را حفظ کند.
اگر پرچم را در مراسم رسمی، مسابقات ورزشی یا نمایندگیهای سیاسی ایران ببینید، همین نظم و تکرار را تشخیص می دهید. دلیلش آن است که پرچم باید در نگاه اول خوانا باشد و بدون نیاز به توضیح، نام ایران را در ذهن بیننده زنده کند.
روند شکل گیری پرچم جمهوری اسلامی ایران
آنچه که امروز به عنوان پرچم کشورمان می شناسیم، رنگ و طرح های بسیاری عوض کرده تا به اینجا رسیده است. سه رنگ سبز، سفید و سرخ از زمان ناصرالدین شاه برای آن انتخاب شد و پس از آن بیشتر، نشان میان پرچم تغییر کرد.
در زمان پهلوی این پرچم نشان شیر و خورشید داشت که بعد از پیروزی انقلاب تا مدتی به همین صورت ماند. تا اینکه حضرت امام خمینی در 10 اسفند 57 در دیدار مردم قم آن را نشان شاهنشاهی دانستند که باید از همه وزارتخانهها و ادارات حذف شود و به جای آن نشان اسلامی بنشیند.
ایشان حتا بر علامت شیر و خورشید اسکناس ها هم خط قرمزی کشیدند و تعویض آنها را خواستار شدند.
پس از این سخنان، دولت موقت مسابقه ای عمومی برای طراحی نشان جمهوری اسلامی ترتیب داد. حمید ندیمی -گرافیست و معمار- قبل از انقلاب در جلسات دکتر شریعتی شرکت داشت و زمان تفسیر سوره حدید ایده ای در ذهنش شکل گرفت.
او که علاقه به طراحی نشانی برای جهان اسلام داشت، دریافت که حکومت اسلامی سه اصل اساسی شامل کتاب، میزان و حدید دارد؛ یعنی کتاب، ترازو و آهن. به عقیده او اگر جامعهای یکی از این سه اصل را نداشته باشد به رستگاری نمی رسد.
وی هم دست به کار شد و طرحی کشید و آن را برای دفتر نخستوزیری که برگزارکننده مسابقه بود، ارسال کرد. طرح او را نپذیرفتند و همه به طرح یک مشت گره کرده به همراه چند ستاره علاقه بیشتری نشان دادند.
پس اولین نشان «ستاره و مشت گرهکرده» بود که اسکناس ها به آن مزین شدند.
چندی بعد مرحوم هاشمی رفسنجانی در تماس با ندیمی از تصویب طرح او در شورای انقلاب خبر می دهد و می گوید که حضرت امام هم این طرح را تنفیذ کرده اند.
در این میان از ندیمی می خواهند که خود روی کل پرچم کار کند. در نهایت پرچم کنونی طراحی شد و در 15 تیر 59 به تصویب رسید. اعلام رسمی پرچم نیز در چنین روزی، یعنی 9 مرداد صورت گرفت.
رنگ های به کار رفته در پرچم ایران
پرچم از سه نوار افقی هماندازه با رنگهای سبز، سفید و سرخ تشکیل شده است که هر یک پیامی در خود دارند:
رنگ سبز در پرچم ایران
رنگ سبز به عنوان نشانه ای از آبادانی و برای انعکاس آرمان های ملت بزرگ ایران برای داشتن کشوری آباد و توسعه یافته در پرچم به کار رفته است.
همچنین این رنگ تصویری از دین مبین اسلام که بخش بزرگی از مردم به آن اعتقاد دارند را به نمایش می گذارد.
رنگ سفید در پرچم ایران
رنگ سفید در سراسر دنیا سفید به معنای صلح است و در پرچم ایران به عنوان نمادی برای نشان دادن صلح طلبی ملت مسلمان ایران تحت تاثیر تعلیمات دین مبین اسلام به کار رفته است.
رنگ سرخ در پرچم ایران
رنگ سرخ تمثیلی از رنگ خون و به معنای ایستادگی در برابر دشمنان و دفاع از حقوق کشور و اعتقادات مردم تا پای جان است.
این رنگ صلابت و پایداری ملت ایران را در برابر ستمکاران نشان می دهد.
چطور باید به جزئیات پرچم نگاه کنیم؟
برای خواندن درست پرچم ایران، بهتر است از دور به کلیت آن و از نزدیک به جزئیاتش نگاه کنیم. از دور، سه رنگ سبز، سفید و سرخ هویت بصری پرچم را می سازند و از نزدیک، شعارها و نشان میانی وارد میدان می شوند.
این دو لایه در کنار هم کار می کنند؛ رنگها احساس و پیام کلی را منتقل می کنند و نشانهها، روایت رسمی و اعتقادی پرچم را توضیح می دهند. به همین دلیل است که حذف هر کدام از این اجزا، معنای پرچم را ناقص می کند.
نکته مهم دیگر، تقارن پرچم است. نشان مرکزی در دل نوار سفید قرار دارد و ردیفهای الله اکبر در دو سوی آن توازن ایجاد می کنند. این توازن باعث می شود نگاه بیننده در پرچم سرگردان نشود و مستقیم به مرکز برسد.
در طراحی پرچمها، خوانایی از زیبایی جدا نیست. پرچم باید روی پارچه، تصویر تلویزیونی، بنر شهری، نشان رسمی و حتی تصویر کوچک دیجیتال قابل تشخیص باشد. پرچم ایران هم با رنگهای پرکنتراست و طرح میانی مشخص، همین ویژگی را حفظ کرده است.
نشانه های پرچم
در پرچم جمهوری اسلامی ایران نشانه هایی دیده می شود که هر یک معنایی خاص دارند:
عبارت مقدس لا اله الا الله
در وسط پرچم عبارت «لا اله الا الله» با رنگ قرمز نقش بسته است. این عبارت به صورت کلمه «الله» دیده می شود.
آغاز و سرانجام هستی خداوند است و مبدا و هدف نهایی حکومت اسلامی نیز بر طبق عبارت «الی الله المصیر» خدا در نظر گرفته می شود. آرمان های حکومت اسلامی در سایه این عبارت مقدس معنا می یابد.
در کنار این مفهوم خطوط هلالی نیز نقشی شبیه به کره زمین را ایجاد می کنند که جهانی بودن این حرکت را نشان می دهد. طراح خود بر این باور است که هلالها از نقش مبارکی الهام گرفته شده اند که حضرت محمد (ص) بارها با شمشیر به عنوان امضا بر روی شن ها می کشیدند.
پنج بخش این طرح، پنج اصل دین را یادآور می شوند که عبارتند از: اصل توحید در حکم عمود دو ساقه اصلی در میان خود دارد. علاوه بر کلمه الله که در ترکیب اصلی آن دیده می شود، لا اله الا الله نیز در آن مستتر است.
تقارن این آرم هم حکایت از تعادل و توازن دارد.
این عبارت شبیه گل لاله طراحی شده است؛ گویی لاله «لا اله الا الله» در زمین «الله اکبر» روییده است و این همان پیام شهیدان اسلام است که رنگ سرخ آن از خون شهیدان سخن می گوید.
شعار الله اکبر
به نشانه پیروزی انقلاب اسلامی ایران در بیست و دومین روز یازدهمین ماه سال، یازده بار عبارت «الله اکبر» بر روی پرچم نقش شده است.
این عبارات به صورت نواری در مرز سبز با رنگ سفید آمده و یازده بار دیگر به همین صورت در مرز رنگ سرخ و سفید تکرار شده اند. در مجموع بیست و دو «الله اکبر» بر روی پرچم دیده می شود.
در نوشتن این عبارت، خط بنایی یعنی به همان شکلی که بر بالای منارههای مساجد نوشته میشود، به کار رفته است.
لا به لای حروف الله اکبرهای بالایی، به رنگ سبز، و الله اکبرهای پایینی، به رنگ قرمز پر می شود و بدین صورت نوار بالایی به رنگ سبز و نوار پایینی به رنگ قرمز خودنمایی می کند.
نکته مهم این است که عبارات «الله اکبر» هیچ مرزی با رنگ سفید پرچم ندارند. حرف الف در عبارات فوقانی به رنگ سبز و در عبارات زیرین به رنگ قرمز نقش شده است؛ به طوری که یک سانتی متر از حرف الف به قسمت سفید رفته تا کوبندگی این شعار را به تصویر بکشد.
این کوبندگی سعی در رساندن این مفهوم دارد که الله اکبر همچون سلاحی در دستان مردمان ایران عمل کرده و آنها را به پیروزی رسانده است.
پرچم ایران در زندگی روزمره و سفر
پرچم را فقط در کتابها و مراسم رسمی نمی بینیم. روی ساختمان ادارات، مدارس، میدانهای شهر، سکوی افتخار ورزشکاران، سفارتخانهها و رویدادهای بین المللی، این سه رنگ همیشه یادآور نام ایران است.
در سفر هم پرچم یکی از نشانههایی است که خیلی زود حس آشنایی می سازد. مسافر ایرانی وقتی آن را در فرودگاه، هتل یا رویدادی جهانی می بیند، معمولا پیش از هر توضیحی، ارتباطی احساسی با آن برقرار می کند.
اگر قرار است ایران را از نزدیک تر بشناسید، پرچم می تواند نقطه شروع باشد؛ اما شناخت یک سرزمین فقط با نماد رسمی آن کامل نمی شود. گاهی باید به روستاها رفت، پای قصه مردم نشست و طبیعت و معماری بومی را دید؛ درست مثل تجربه ای که در مطلب 10 روستای دیدنی ایران سراغش رفته ایم.
بازارها هم بخشی از همین تصویر هستند؛ جایی که رنگ، صدا، لهجه و زندگی روزمره کنار هم می نشینند. اگر می خواهید نگاه متفاوتی به این فضا داشته باشید، روایت بازارهای ایران از نگاه زوج گردشگر خارجی زاویه تازه ای از فرهنگ ایرانی را نشان می دهد.
برای سفرهای داخلی، دیدن پرچم در شهرهای مختلف می تواند یادآور همین پیوند مشترک باشد. پیش از حرکت، انتخاب مسیر و تهیه بلیط هواپیما خیال تان را از بخش مهمی از برنامه ریزی راحت می کند.
بعد از رسیدن هم محل اقامت نقش مهمی در کیفیت سفر دارد. اگر دوست دارید زمان بیشتری برای گشت و شناخت شهر بگذارید، بهتر است پیش از سفر، گزینه های هتل را با توجه به موقعیت، دسترسی و بودجه بررسی کنید.
در سفرهای خارجی یا ارتباط با مسافران دیگر کشورها، پرچم ایران کنار نام کشور قرار می گیرد و اختلاف زمان هم مهم می شود. برای هماهنگی تماسها، پروازها و برنامهها، دانستن اختلاف ساعت ایران با کشورهای مهم دنیا می تواند بسیار کاربردی باشد.
آداب نگهداری و استفاده از پرچم
پرچم رسمی هر کشور، نشانه ای محترم است و شیوه استفاده از آن باید با دقت همراه باشد. تمیز بودن پارچه، درست قرار گرفتن رنگها و آسیب ندیدن نشان میانی، از ساده ترین نکاتی است که هنگام نصب پرچم باید به آن توجه کرد.
هنگام نصب عمودی یا افقی، نباید ترتیب رنگها به هم بخورد. در حالت معمول افقی، نوار سبز در بالا قرار می گیرد، سفید در وسط می نشیند و سرخ در پایین دیده می شود. اگر پرچم به شکل عمودی نصب شود، باید چیدمان به گونه ای باشد که هویت رسمی آن قابل تشخیص بماند.
در مراسم رسمی، بالا رفتن پرچم معمولا با احترام و نظم انجام می شود. این رفتار فقط یک تشریفات ساده نیست؛ بلکه یادآور جایگاه نماد ملی و احترام جمعی به سرزمینی است که پرچم به نام آن شناخته می شود.
گاهی نیز پرچم به حالت نیمه افراشته در می آید. این کار در زمان سوگواریهای رسمی انجام می شود و معنای آن، همراهی عمومی با یک اندوه ملی یا مناسبتی مهم است.
برای نگهداری پرچم، بهتر است آن را در محیط خشک، دور از رطوبت و نور شدید طولانی مدت قرار دهند. نور مستقیم و مداوم می تواند رنگها را کمرنگ کند و تا شدن نامناسب نیز به نشان مرکزی یا لبههای پارچه آسیب بزند.
اگر پرچم در فضای باز نصب می شود، جنس پارچه و دوخت اهمیت بیشتری پیدا می کند. باد، باران، آفتاب و گردوغبار به مرور روی ظاهر آن اثر می گذارند؛ بنابراین پرچمهای فرسوده بهتر است با نمونه سالم جایگزین شوند تا تصویر رسمی و آراسته آن حفظ شود.
پرسشهای پرتکرار درباره پرچم ایران
پرچم ایران چند رنگ دارد؟
پرچم ایران سه رنگ دارد: سبز، سفید و سرخ. این رنگها به صورت سه نوار افقی هماندازه از بالا به پایین قرار گرفته اند.
نشان وسط پرچم ایران چیست؟
نشان وسط پرچم، طرحی از واژه «الله» و مفهوم «لا اله الا الله» است. این نشان با رنگ سرخ در مرکز نوار سفید دیده می شود.
چرا روی پرچم ایران 22 بار الله اکبر نوشته شده است؟
عبارت «الله اکبر» 22 بار تکرار شده تا به روز 22 بهمن، روز پیروزی انقلاب اسلامی ایران، اشاره کند؛ 11 بار در مرز سبز و سفید و 11 بار در مرز سرخ و سفید.
طرح کنونی پرچم ایران چه زمانی رسمی شد؟
طرح کنونی پرچم در 15 تیر 1359 تصویب شد و اعلام رسمی آن در 9 مرداد همان سال صورت گرفت.
نسبت رسمی پرچم ایران چقدر است؟
نسبت رسمی طول به عرض پرچم ایران 7 به 4 است. این نسبت کمک می کند شکل پرچم در اندازههای مختلف، استاندارد و قابل تشخیص بماند.
سخن آخر
به بهانه سالگرد اعلام رسمی پرچم کشورمان نگاهی ریزبینانه به این نقش سه رنگ انداختیم، رمز و رازهایش را دانستیم و فهمیدیم که در پس این پرچم چه حرف هایی نهفته است.
اگر شما در این مورد اطلاعات بیشتری دارید آن را با دیگر دوستان کارناوالی تان به اشتراک بگذارید. آیا تا به حال از این نمادها در پرچم ایران خبر داشتید؟
به نظر شما جالب ترین پرچم به کدام کشور تعلق دارد؟
منتظر دیدگاه های شما عزیزان هستیم...
دیدگاه جدید