نوروز | تولد دوباره زمین از جادوی سر انگشتان بهار

نوروز | تولد دوباره زمین از جادوی سر انگشتان بهار

آداب و رسوم اقوام و ملل

باز هم شوری دیگر، باز هم بهاری دیگر، سالی نو در راه است.

انگار بهار، گردی از شادی را در همه جا پراکنده که این روزها حتی گنجشک ها هم خوشحال ترند و  صبح ها را شلوغش می کنند.

 در این روزها، باد و آفتاب و ابر هم با هم دست اندرکارند تا تو زیر رگبار بهاری قدم بزنی،حالا با این حس وحالی که داری، با نسیم  بهاری هم نفس شو و کارناوال را در واژه واژه این سرود سبز همراهی کن.

نوروز 95
نوروز0

 اسفندماه و شور روزهای پایان سال

همه ما در ماه اسفند احساسی خاص داریم، مثل این که خوشحالی شکوفه های تازه متولد شده بر روی شاخه های درختان  به ما هم سرایت می کند، حتی با دیدن جوانه های سبز و گل های شاداب به وجد می آییم.  تا قبل از سال نو خیابان ها حال و هوای دیگر دارد،دست فروش های ماهی فروش، سبزه های کنار خیابان، مغازه ها و فروشگاه های شلوغ، خریدهای لذت بخش عید، همه و همه نویدی از اتفاقی بزرگ دارند، در تقویم خورشیدی امسال، سال میمون است و مردم در خرید هایشان به دنبال مجسمه های میمون هم هستند تا در سفره #هفت سین شان نمادی از این حیوان را داشته باشد.

دست فروشی های کنار خیابان

نوروز در خیابان

شلوغی های بازار و خیابان، در واپسین روزهای سال ۹۴

نوروز در خیابان
نوروز در خیابان

نماد میمون برای سال ۹۵

میمون نماد سال95

 حاجی فیروز و مژده آمدن بهار

حاجی فیروز هم نماد جالبی از سال نو و آمدن بهار است. از شادی و نشاط صحبت می کند، لباسی سرخ، گیوه هایی نوک تیز و کلاهی مخروطی شکل دارد و با نواختن دایره ای زنگی برای شما شعرهای نوروزی می خواند تا به شما نوید آمدن سالی نو را بدهد . این شخصیت جالب نوروزی در خیابان ها می چرخد وتا قبل از عید در میان مردم است. شخصیت حاجی فیروز هم برگرفته از رسمی قدیمی در ایران باستان است. در گذشته های دور مردم عقیده داشتند نزدیک #نوروز، ارواح مرده هایشان برای بازدید از خانه و کاشانه به شهر هایشان می آیند و در بازار و خیابان ها رفت و آمد می کنند . این باور باعث شکل گرفتن شخصیت حاجی فیروز شد که باصورتی سیاه نمادی از یک روح سرگردان را در شهر بازی می کند.

حاجی فیروز
حاجی فیروز

 هفت سین 

و اما اصلی ترین پیک نوروزی هفت سین است که به شماره هفت “امشاسپند”، از عدد هفت مایه می گیرد.  سفره  هفت سین در گذشته به معنی هفت سینی بوده، یعنی هفت سینی که در سفره گذاشته می شود ولی حالا “ی” آن افتاده و به آن هفت سین گفته می شود. اما از آن جایی که در گذشته به معنای هفت سینی بوده در آن نمادهایی وجود داشته که با سین شروع نمی شدند. از جمله شیر (نماد رستاخیز و تولدی دوباره)، تخم مرغ (نماد نژاد و نطفه) وگل بید مشک که یکی از گل های ماه اسفند است. حالا هفت سین دقیقا هفت عضو دارد که با سین شروع می شود. ناگفته نماند که در برخی نقاط مناطق شیراز زرتشتی ها به جای هفت سین هفت میم دارند .

برای دانستن درباره هفت سین به این لینک مراجعه کنید.

هفت سین

ثانیه ها به شماره می افتد

ماهی کوچک قرمزمان هم حتی بی قراری می کند، گویی او هم به انتظار سالی نو است و نمی داند چه اتفاقاتی در انتظارش خواهد بود. همه دور هم در کنار سفره هفت سین نشسته ایم، دیگر چیزی تا لحظه تحویل نمانده، منتظر همان صدای شلیک توپ هستیم که نوید از  آغاز سالی نو را می دهد.اما قبل از آن تفالی به حافظ می زنیم و از حضرت حافظ  می خواهیم کمی از حال و هوای امسال مان برای ما بگوید.نیت می کنیم،یکی از بزرگترها دیوان را می گشاید……

 

مژده ای دل که مسیحا نفسی می‌آید

که ز انفاس خوشش بوی کسی می‌آید 

از غم هجر مکن ناله و فریاد که دوش

زده‌ام فالی و فریادرسی می‌آید

 …

زآتش وادی ایمن نه منم خرم و بس

موسی آنجا به امید قبسی می‌آید

یار دارد سر صید دل حافظ یاران

شاهبازی به شکار مگسی می‌آید

تحویل سال نو
تحویل سال نو

نوای سرنا و خوش آمد به بهار …

در حال بارگذاری ویدئو ...
در حال بارگذاری ویدئو ...

سال نو و حکایتی از پیمانی سبز

نوروز را جشن می گیریم و پیمان خویشاوندی مان را با طبیعت محکم تر می کنیم. هر سال این پیمان را دوره می کنیم. تکرار این خویشاوندی قدمتی چندین هزار ساله دارد، از آن زمان که جم روی تختش نشست و خورشید بر تاج زرینش تابید تا حالا که هر سال با شکوه تر از سال قبلی اش برگزار می شود. حتی امروز نوروز جهانی داریم و مردمان دیار دیگر هم با ما در این شادی شریک اند، از آسیای میانه تا آسیای مرکزی و  این نشان از اصالتی دیرینه دارد .

تحویل سال نو

 و باز هم بهاری دیگر

بالاخره بهار از راه رسید……

خوش آمدی ای زیباترین ترانه طبیعت.

دل هایمان پس از سردی زمستان و رخوت پاییز، حالا  به لطافت بهاری و سبزی تابستان دل خوش است.

با ترانه سبز طبیعت هم نفس می شویم و این بار هم سال جدیدمان را به نیابت از بهار به امید روزهای سبزتر از همیشه آغاز می کنیم.

 

و باز هم بهاری دگر
و باز هم بهاری دگر

فلسفه جشن باستانی نوروز

 درباره پیدایش نوروز افسانه های بسیاری است ، اما از آن جهت که روز نخست ماه فروردین (اور مزد) برخلاف سایر جشن ها برابری روز و ماه را به دوش نمی کشد، اهمیت بسیاری دارد. یکی از افسانه های نوروز مربوط به جمشید است کسی که ممکن است پایه گذار اصلی نوروز باشد ، حکایت این است ،می گویند هزاران سال پیش زمانی که جم در حال گذر از کنار دریاچه ارومیه بوده از تماشای آفتاب درخشان و طبیعت بکر آن جا به وجد می آید و آن قدر تحت تاثیر قرار می گیرد که آن روز را، نوروز می نامد و دستور می دهد جشنی بزرگ برپا کنند. در شاهنامه هم، حضرت فردوسی  بدین گونه می گوید، جم در حال گذر از از آذربایجان، بر روی تخت ارگ جمشید فرود می آید و با تاجی زرین بر روی تخت می نشیند. با رسیدن نور خورشید به تاج او جهان نورانی می شود و مردم شادمانی می کنند و آن روز را جم نوروز می نامد و جم هم جمشید خطاب می شود .برخی هم فلسفه عید را به آغاز خلقت انسان نسبت می دهند. زمانی که خداوند برای اولین بار انسان را خلق کرد، بهار بوده و این روز زمانی است که روح برای اولین بار در  هنگامه ی بهار  در کالبد انسان و طبیعت دمیده شده است. حالا شاید بهتر بتوانید درک کنید که نوروز و بهار یک جشن معمولی نیست، روز شادمانی زمین، سرزدن شکوفه و شکفتن جوانه هاست. تمام زمین و زمان در این روز جشن می گیرند. آفتاب می تابد، گنجشک می خواند، درخت می روید و گل ها خنداند. در این روز، روح در کائنات دمیده می شود پس تو هم میلاد کائنات را دست کم نگیر.

فلسفه نوروز

واژه نوروز

واژه نوروز از فارسی میانه و زبان اوستایی گرفته شده است. معادل اوستایی آن ” Navaka Roach ” می شود. این کلمه در فارسی دو معنا دارد:

۱) نوزوز عام، آغاز اعتدال بهاری و همان آاز سال نو است.

۲) نوروزخاص، روز ششم فرودین است که، روز “خرداد” نامیده می شود.

واژه نوروز

زمان نوروز

 زمان نوروز مصادف است با لحظه تحویل سال نو، یعنی زمانی که خورشید در ابتدای برج حمل قرار می گیرد و از استوای زمین  گذشته و به شمال آسمان میل می کند. در گاه شمار هجری خورشیدی لحظه تحویل سال، تعیین کننده نخستین روز از  “اورمزد” از ماه فروردین است.  در تقویم میلادی هم نوروز با ۲۱ و گاه ۲۰ و به ندرت ۲۲ مارس مطابقت دارد. کردها ۱۸ تا ۲۱ مارس را به عنوان نوروز جشن می گیرند. به عقیده کردها نوروز  ریشه در  قیام کاوه آهنگر و پیروزی اش بر ضحاک دارد.

 

در ایران باستان در هر دوره زمان برگزرای نوروز متفاوت بوده است. در زمان اشکانیان و ساسانیان برگزار جشن نوروز دست کم ۶ روز طول می کشیده و به دو دوره تقسیم می شده است. دوره اول  که نوروز کوچک نام دارد از ۱ تا ۵ فروردین  و دوره دوم در روز ۶ فرودین با نام نوروز بزرگ بوده است. در نوروز کوچک مردم عادی از طبقه های مختلف برای ملاقات شاه می آمدند و مشکلات شان را با شاه در میان می گذاشتند، شاه هم برای برطرف کردن مشکلات آنها قدام می کرد، سپس در روز ۶ فروردین نوبت اقوام نزدیک شاه بود، که پس از  ادای حق مردم عادی نوروز در ششم فروردین برگزار می گردید.

 

شواهدی وجود دارد که می گوید در دوران ساسانی، سال های کبیسه رعایت نمی شده و روز برگزاری مراسم نوروز در هر دوره ۴ ساله، یک روز از از موعد اصلی خود عقب می ماند، در نتیجه زمان برگزاری نوروز ثابت نبود  و در فصل های مختلف برگزار می گردید.

 

در دوره سلجوقیان، به دستور جلال الدین ملک شاه سلجوقی، تعدای ستاره شناس از جمله خیام گرد هم آمدند و تقویم امروزی ما را طراحی کردند. آنها نوروز را در یکم بهار قرار دادند. تقویمی که آنها طراحی کردند، تقویم جلالی نام داشت وبرای ثابت ماندن نوروز هم مقرر شد هر چهار سال یک بار روزهای سال را به جای ۳۶۵ روز، ۳۶۶ روز در نظر بگیرند.

نوروز

آیین های  نوروزی در آغاز بهاری سبز

در این جشن باستانی، آیین هایی داریم که از فرهنگ وتمدن چندین هزار ساله مان به جا مانده است. برخی از آنها فلسفه هایی عجیب و جالبی دارند که قطعا برای شما هم می تواند قابل توجه باشد. در ادامه هر چه درباره آیین نوروزی باید بدانید به شما خواهیم گفت.

۱) خانه تکانی

خانه تکانی از گذشته های دور بین مردم ما مرسوم بوده و فلسفه پشت این رسم هم هماهنگی با بهار و نو شدن است.به عقیده مردم همراه با بهار و آمدن سال نو بهتر است خانه هم نو شود و از هر گونه خاک و کثیفی زدوده شود. در سال های دور رسم این گونه بود که تام خانه را رنگ آمیزی کنند و اگر مسیر نبود حداقل همان اتاقی را که باید هفت سین چیده شود رنگ می زدند. هم چنین تمام وسایل کهنه را در می ریختند و اگر ظرفی نقره یا مسی داشتند به روی گران ومس گران می سپرند تا آنها را جلا دهد.

مردمان گذشته باور داشتند که درگذشتگان شان نزدیک عید برای بازدید از خانه ها شان می آیند و اگر خانه را تمیز ببینند خوشحال شده و اگر هم نامرتب و کثیف ببینند افسرده به آن عالم برمی گردند به همین دلیل خانه ها را تمیز و آراسته جلوه می دادند تا مرده های شان هم خوشحال شوند.

خانه تکانی

۲) سبزه، سبز کردن

از چندین سال پیش رسم بدیدن صورت بوده که، سبزه هایی از دانه های مختلف که فرقی نداشت گندم باشد یا لوبیا و یا حتی عدس سبز شود و در سفره هفت سین گذاشته شود.

در ایران باستان اما، این رسم کمی متفاوت اجرا می شد.در آن زمان از دانه های مختلفی  که شامل، گندم، برنج، عدس، ماش،لوبیا، ارزن، نخود،کنجد بود را روی تخته هایی از گل و سنگ برمی آوردند و این را به فال نیک می گرفتند.رسم بود در هر خانه ای سه قاب از دانه های گندم، جو، ارزن، به نماد از پندارنیک، گفتارنیک و کردار نیک سبز کنند.

سبزه، سبز کردن
سبزه، سبز کردن

۳) نوروز خوانان

 نمی دانم تا به حال با صدای آهنگ دل نشین خواننده ای خیابانی مواجه شده اید یانه، موسیقی دل نشینی که به زبانی محلی خوانده می شود و با وسایل سنتی نواخته می شود.با نزدیک شدن عید و فصل بهار گروهی از خواننده های سنتی در کوچه های و خیابان های روستا و حتی شهرهای بزرگ به راه می افتند.

این خوانندگان جوانانی هستند که به زبان محلی ترانه نورزی می خوانند و از آمدن نوروز خبر می دهند. شعری که برخی از آنها می خوانند و شما را به حال و هوای عید نزدیک تر می کنند :

باد بهاران آمد

نوروز سلطان آمده

مژده دهید ای دوستان

این سال نو باز آمده

نوروز خوانان
نوروز خوانان

۴) چهار شنبه سوری

آخرین چهارشنبه سال را چهار شنبه سوری می گویند.  جشن چهار شنبه سوری در هنگام شب و در روز سه شنبه برگزار می شود.این جشن یکی از پر سروصدا ترین جشن های قبل از عید است و از دیر باز تا به امروز همواره ادامه دار بوده است. در سال های دور بیشتر رسم بوده تا مردم از روی آتش بپرند و در حال پریدن آوازهایی می خواندند که در آن از خدای متعال خواهش برای برکت و سلامتی می کردند.در آن زمان آتش های بزرگی به پا می شد و حتی برای این که شگون بیشتری داشته باشد، وسایل کهنه خانه را که قرار بود در خانه تکانی دور ریخته شود مانند پتو، پارچه و…داخل آتش می انداختند.این قدر آتش می سوخت تا خودش خاموش شود. بعد از خاموش شدن یک نفر از اعضای خانواده خاکسترها را جمع می کرد و آن سر نخستین چهار راه می ریخت. در بازگشت به خانه، اهالی از او می پرسیدند:

کیستی؟ جواب می داد: منم     از کجا آمده ای ؟

جواب می داد: از عروسی        چه آورده ای؟ جواب می داد: تندرستی

در آخر هم مراسم شال اندازی اجرا می شد. در این مراسم جوانان بر بام همسایه های شان می رفتند، از روزنه بالای اتاق شالی می انداختن وصاحب خانه باید هدیه ای در شال می گذاشت و آن را به بالا می فرستاد.در منظومه حیدر بابا هم به این مراسم اشاره ای شده است.

برای خواندن اطلاعات بیشتر درباره چهارشنبه سوری به اینجا سر بزنید.

چهار شنبه سوری
چهار شنبه سوری

۵) چراغانی نوروزی 

این رسم قدمتی باستانی دارد و از گذشته های دور بوده که در بام خانه ها و بلندی دژها مشعل روشن کنند. امروز هم همین کار را با ریسه ها انجام می دهند و هنوز هم در برخی خانه ها می بینیم که با چراغ به مناسبت سال نو تزیین شده اند.

چراغانی نوروزی

۶) طبخ غذاهای لذیذ، رسمی خوشمزه

سبزی پلو با ماهی یکی از شناخته شده ترین غذاهایی است که برای شب عید پخته می شود.البته در شهرها و روستاهای مختلف ممکن است براساس رسم های شان غذاهای مخصوص دیگری طبخ شود. اما در گذشته هم این رسم وجود داشته است.یکی از معروف ترین غذاهای نوروزی سمنو است که بیشتر شب ها پخته می شود.

افغانستان و تاجیکستان مراسم سمنو پزی با رسوم خاصی مثل آواز خوانی پخته می شود. یکی از شعرهایی که دختران افغان هنگام پختن سمنو می خوانند:

سنگ در جوش ما کف چه زنیم

دیگران در خواب ما دف چه زنیم

در بخارا ” سمبوسه ” جزء غذاهایی است که رسم است پخته شود. در تاجیسکتان ” باج ”  ودر ترکمنستان ” نوروز بامه ” جزء غذاهای مرسوم هستند.

غذای نوروز
غذای نوروز
غذای نوروز

۷) پوشیدن لباس نو 

در سال نو رسمی عالی داریم، آن هم خریدن و پوشیدن لباس نو است.از آن جایی که در فصل بهار زمین و زمان هم نو می شود و لباسی از جنس شکوفه های بهاری و جوانه های سبز به تن می کند، چه بهتر است که ماهم با آوای نو شدن طبیعت هم صدا باشیم و رخت نو به تن کنیم.البته فراموش نکنید همیشه هستند کسانی که ممکن است به هر دلیل نتوانند حتی در سال جدید، لباس نو به تن کنند.این ها را هرگز فراموش نکنیم و به یادشان باشیم هر چند کم اما حتما کمکی به آنها بکنیم.

پوشیدن لباس نو در نوروز
پوشیدن لباس نو در نوروز

۸) مراسم دید و بازدید

شیرین ترین ( به عقیده نویسنده ) رسم عید همین دید وبازدید ها هستند.فرقی ندارد پیر باشند یاجوان و یا حتی بیمار باشد ی یا سلامت. باید از همه دیدن کنیم و آغاز سال نو را به هم تبریک بگوییم.این رسم خود مقدمه ای برای آغاز روابط جدید، فراموشی ناراحتی های است.

مراسم دید و بازدید نوروز

۹) طبیعت گردی

بعد از پایان عید و مراسم دید و بازدید مردم به رسمی دیرینه برای گذراندن روز خود به دامان طبیعت می روند و اصطلاحا سیزده خود را به در می کنند، که به این مراسم سیزده به در گفته می شود.

سبزه گرده زدن هم در این روز مرسوم است که دختران جوان این کار را انجام می دهند. سیزده به در به جز ایران در افغانستان هم مرسوم است و با این که این روز تعطیل رسمی هم نیست اما مردم افغانستان هم مانند ایرانی ها برای رفتن به دامان طبیعت برنامه زیری می کنند. مردم افغانستان علاوه بر سیزده به در، اولین چهارشنبه سال را هم در دامان طبیعت می گذرانند.

رسم جالبی در کشور تاجیکستان هم وجود دارد که به گل گردانی مرسوم است و در این رسم مردم تاجیک در دامان طبیعت می گردند و گل می چینند که این کار نشان از پایان زمستان و آغاز بهار دارد. 

طبیعت گردی
طبیعت گردی

نوروز جشنی جهانی 

تا قبل از فروپاشی شوروی تنها ایران و افغانستان نوروز را برگزار می کردند.اما با استقلال کشورهای آسیای میانه ابتدا قرقیزستان و سپس کشورهای دیگر مانند آذربایجان نوروز را به عنوان جشنی ملی برگزار کردند.قبل از این که نوروز در این کشورها جشنی ملی شود، آن را با عنوان جشن لاله برگزار می کردند. در تاریخ ۴ اسفند ۸۸ نوروز در مجمع عمومی سازمان ملل به عنوان جشنی با ریشه ایرانی در تقویم جای داده شد.

در تاریخ ۸ مهر ۸۸ نوروز به پیشنهاد ازبکستان، به عنوان میراثی فرهنگی و معنوی ثبت شد. در ۷ فروردین ۸۹ هم نخستین دوره جشن جهانی نوروز در تهران برگزار شد. در این جشن کشورهایی که نوروز را به عنوان جشنی ملی قبول دارند گرد هم می آیند و هر سال یکی از این کشورها میزبان خواهد بود.

نوروز جشنی جهانی

نوروز در گذر تاریخ 

این که این جشن باستانی ازچه زمانی آغاز شده به درستی مشخص نیست.برخی آغار آن را به بابلیان نسبت می دهند و برخی دیگر آغاز نوروز را در سال ۵۳۸ قبل از میلاد، یعنی  زمان حمله کوروش به می دانند.علاوه بر این در مورد این که پایه گذار نوروز چه کسی بوده هم اختلاف نظر وجود دارد، در برخی متون جمشید و در برخی دیگر کیومرث به عنوان پایه گذار نوروز شناخته می شود.

جمشید، سیاوش و کیخسرو مهم ترین چهره های اسطوره ای  هستند که با نوروز در ارتباط اند.به گفتی برخی مورخان عروج جمشید و کیخسرو در نوروز اتفاق افتاده است که تفاسیر گوناگون به همراه دارد، جمشید ،جهان غیب را در جام جهان مشاهده کرد، همان جایی که در آن کیخسرو جای بیژن را دید و رستم را به دنبال او فرستاد.

 

نوروز در گذر تاریخ

هخامنشیان و نوروز باستانی

کوروش بزرگ نوروز را در سال ۵۳۸ قبل از میلاد جشن ملی اعلام کرد. وی برنامه هایی برای ترفیع سربازان، پاکسازی مکان های همگانی، خانه های شخصی و بخشش محکومان اجرا کرد.طبق شواهدی که در سنگ نوشته های به جا مانده از دوره هخامنشیان وجود دارد، در زمان داریوش یکم مراسم نوروز در تخت جمشید برگزار می شده است و طبق گفته برخی مورخان ، تخت جمشید به مناسبت نوروز ساخته شده است .البته برخی هم با این موضوع مخالف هستند. داریوش یکم به مناسب نوروز سکه را ضرب نمود که یک طرف آن تصویر یک سرباز هکشده بود. 

نوروز باستانی

نوروز در دوره ساسانیان 

اردشیر بابکان بنیان گذار سلسله ساسانیان،  در سال  230 میلادی به دولت روم که مغلوبش شده بود، پیشنهاد داد نوروز را به رسمیت بشناسند که مورد پذیرش هم قرار گرفت و نوروز در قلمرو روم  ” Lupercal ” نامیده می شد.در دوره ساسانیان مردم ۲۵ روز قبل از نوروز  در ۱۲ ستون که از خشت خام بود، انواع حبوبات وغلات را می کاشتند و تا روز شانزدهم فروردین آنها را حفظ می کردند، هر کدام که بارورتر می شد به این معنا بود که در آن سال محصول بهتری می داد.یکی از رسوم مردم در این دوره پاشیدن آب به یک دیگر در بامداد روز عید بوده هم چنین از زمان هرمز اول، مراسم آتش روشن کردن باب شد و از زمان هرمز دوم هم عیدی دادن و عیدی گرفتتن مرسوم شد که این رسم تا به امروز هم ادامه داشته است.

نوروز در دوره ساسانیان

نوروز بعد از اسلام

پس از اسلام با این که خیلی از جشن های باستانی ایرانی به فراموشی سپرده شد، اما نوروز هم چنان پا برجاست،  زیرا ریشه در تاریخ و فرهنگ چندین هزار ساله  کشورمان دارد و به این راحتی ها به فراموشی سپرده نخواهد شد.حتی در دوره بعد از اسلام با وجود سخت گیری های فراوان در خصوص برگزاری این جشن باز هم از ارزش آن کاسته نشد ،حتی گاهی اوقات پادشاهان به خاطر ترس از آشوب و قیام مردم برخی دستورات خود را لغو می کردند.در دوران طاهری، سامانی و آل بویه، جشن نوروز با گستردگی بیش تری برگزار شد. برخی آثار شاعران  در این دوره مانند بیهقی،  فرخی، منوچهری ،حکایت از این موضوع دارد.

نوروز بعد از اسلام

دراین ویدئو هم با حال و هوای قدیم نوروز را یاد کنیم

در حال بارگذاری ویدئو ...

حرف آخر

حرف آخرمان این بار رنگ و بوی دیگری دارد. هر جا سخن از بهار باشد همه چیز تغییر می کند. حال کارناوال برای شما سالی سرشار از شادی و سلامتی آرزو دارد وما همه امیدوارم  تعبیر تک تک سین های سفره هفت سین تان از آب و آیینه تا سرکه و سماق و سمنو، امسال تان را بسازد. اما ای دوستان همیشه همراه، به یاد داشته باشید که نوروز فقط رخت نو بر تن کردن نیست، چه بهتر که ما هم هر سال مثل طبیعت باشیم و بیدار شویم.  هر سال زندگانی مان را بهتر از سال قبل  بسازیم و تلاش کنیم نقص های مان را برطرف کنیم. راستی اگر در سالی که گذشت شیرینی موفقیتی دل چسب از هدفی به بار نشسته را چشیده اید، ما را هم درباره رازهای موفقیت تان در جریان بگذارید.

به امید روزهایی سبز هم چون بهار و  عیدتان هم مبارک.

نوروز | تولد دوباره زمین از جادوی سر انگشتان بهار
4.16 27

 دیدگاه ها

تا کنون دیدگاهی برای این نوشته منتشر نشده است.

    پاسخ دهید

    موارد مشخص شده با * الزامی هستند.

    This is search results
    در حال بارگذاری ...