جشن ها و مراسم های خاص در سراسر دنیا طرفداران خاص خود را دارند. هر یک از این جشن ها بر اساس فلسفه ای خاص به وجود آمده و در فرهنگ ریشه دوانده اند. همه ی این جشن ها شادی را به همراه می آورند و شعف را در دل مردمان هر دیاری می نشانند. ایران نیز به سبب داشتن تاریخ کهن، همواره جشن هایی را به خود دیده است. برخی از این جشن ها روز به روز جان بیشتری گرفته و به بهترین شکل به ما رسیده اند. برخی دیگر نیز زیر گرد و غبار فراموشی دفن شده و از یاد رفته اند.

سده نام یکی از همان جشن هایی است که هنوز هم شکوه خاص خودش را دارد و در میان جامعه زرتشتی از اهمیت خاصی برخوردار می باشد. جشنی سراسر نور و گرما و شعف و شادی که همگان را به وجد می آورد و برخی را برای دیدنش راهی سفر می کند. زرتشتیان با برگزاری جشن سده به مقابله با سرمای زمستان و تاریکی شب می روند و با گرما و نور آتش آن را شکست می دهند.

امروز می خواهیم به سراغ این جشن کهن برویم و بیشتر با آن آشنا شویم…

با کارناوال همراه باشید…

جشن سده

از کودکی در میانه زمستان کارتون های تلویزیونی بسیاری دیدیم که بچه هایی موبور با اشتیاق از هدیه های پاپا نوئل حرف می زدند و می خواستند هر چه زودتر به تخت خواب بروند تا این بابابزرگ قرمز پوش و مهربان با گوزن ها و سورتمه جادویی اش هدیه ها را بیاورد و پای درخت کریسمس بریزد. شاید شما هم همان طور دست به زیر چانه محو رویا شدید و دلتان میان آویزهای رنگین درخت کریسمس گیر کرد و سرودهای نامفهوم و شاد سال نوی میلادی در سرتان تکرار شد و کادوهای زروق پیچ شده بچه ها چشمتان را گرفت و دلتان خواست شما هم قدری در این شادی شریک شوید.

از آن زمان و آرزوهای کودکی ام بسیار گذشته اما کریسمس و شب سال نو میلادی چون رویایی گرم و کمرنگ به خاطرم می آید، انگار من هم همیشه یکی از کودکان شاد فیلم ها بودم که با ذوق بالا و پایین می پریدند و منتظر هدیه بعدی بودند. هر چند جشن باستانی نوروز همیشه عطری شیرین داشت و جایش را هیچ چیزی نتوانست پر کند، اما تصاویر سحرآمیز و رنگین کریسمس هنوز هم وسوسه کننده به نظر می رسند.

امروز کارناوال همسو با هموطنان ارمنی خودش لباس شادی بر تن کرده، برای جشن سال نو میلادی آماده می شود و برای این اتفاق فرحبخش، گرم دوستان و آشنایان خودش را در آغوش می کشد.

اما جدا از تمام شکل و شمایل جذاب کریسمس که بارها دیده اید، از این واقعه مهم مسیحیان و مردمان دیگر کشورها چه می دانید؟ می دانید که کریسمس نخستین بار کی اهمیت یافت و یا بابانوئل از کجا در میان فرهنگ مسیحیان سر درآورد؟

همراه کارناوال شوید و بار دیگر به میان رویایی کودکانه و شیرین فرو روید و کمی از کریسمس بیش تر بدانید.

پاییز، این پادشاه فصل ها، این نقاشی هزار رنگ خداوند رخت بر بست و راهی دیار خودش شد تا سالی دیگر رنگارنگ تر از گذشته بیاید و عشوه گری کند. آنقدر این فصل زیباست و دل کندن از آن سخت که آخرین شب آن را یلدا نامیدند تا بهانه ای باشد برای دور هم بودن و هر چه بیشتر لذت بردن از آخرین لحظاتی که پاییز در کنارمان هست.

دیشب، شب یلدا بود؛ شبی که در آن به شیوه ی ایران باستان پاییز را بدرقه کردیم و به استقبال زمستان سفیدپوش رفتیم. اما آن شب نشینی و دورهمی در بلندترین شب سال، آن هم اگر شب یلدا مثل امسال در روز میانی هفته باشد، شروع روز بعد را سخت خواهد کرد. اما آداب و رسوم ایران باستان کامل تر از آن چیزی است که فکرش را می کنید… پیشینیان ما برای این مشکل و کسالت روز بعد از شب یلدا هم چاره ای اندیشیدند. آن ها اولین روز از دی ماه، درست همان روزی که میلاد خورشید است را دیگان نامیدند و آن را استراحت کردند و جشن گرفتند تا لذت شب یلدا برایشان دوچندان شود.

همراه کارناوال باشید تا با هم به ایران باستان سفر و در این جشن شرکت کنیم و با فلسفه ی آن آشنا شویم.

دیگان

گیسوی سیاه یلدا بر سرخ ها و زردها می گسترد تا آن همه تلألو رنگ و تقلای برگ را به سکوت و آرامش برف فرا خواند. خط پایان طلایی پاییز برای راهی شدن به سرزمین سپید… . شب آرامی که با طمأنینه، رهسپار شدن و از راه رسیدنی را هم زمان شاهد است. ظلمت باشکوهی که نیاکانمان بزرگش داشته اند و فرصتی نیکو دانسته اند برای لذت حضور. آن را با سرخی انار در سفالینه های آبی و غزل حافظ پیوند زده اند و با گرمای وجودشان فصل رنگ را بدرقه کردند و این میراث گران مایه  و سنت زیبا را در ریشه های فرهنگیمان به یادگار نهادند.

یلدا شبی برای با هم بودن…برای آنکه یاد بگیریم می توانیم با خانه ای گرم از محبت به استقبال سرمای زمستان برویم. می توانیم در کنار هم خاطرات خوشی برای خود بسازیم و کام خود را برای روزهای باقیمانده از سال شیرین نگاه داریم.

یلدا می آید تا به ما ثابت کند چراغ عشق هنوز هم در میان قلبهایمان فروزان است و دستهایمان را گرم نگاه می دارد. همه گرد هم می آییم و این جشن کهن ایرانی را به زیبایی هر چه تمام تر برپا می داریم.

همراه کارناوال باشید تا با هم نگاهی به آئین شب یلدا و تاریخچه آن بیاندازیم.

روزها و شب ها در پی هم می آیند و می روند، بهار و تابستان با همه ی سرسبزی هایشان می گذرند و پاییز با لباس هزار رنگش قدم به هستی می گذارد. اما این پادشاهی آنقدرها هم ماندگار نیست و بالاخره به پایان می رسد. به هنگام وداع با پاییز دخترکی به نام یلدا سایه ی سیاه گیسوانش را بر زمین پهن می کند تا این پادشاه هزار رنگ را بدرقه نماید و به استقبال سپیدی برف زمستان برود. همین وداع و درود کمی طول می کشد و بر درازای آخرین شب پاییزی می افزاید.

یلدا دلش می خواهد فرصت بیشتری داشته باشد تا یک دل سیر پاییز را نگاه کند و تمام رنگ هایش را به خاطر بسپارد. از سوی دیگر باید به گرمی از زمستانی که نامش با سردی آمیخته شده است، استقبال کند تا او هم سپیدی و یک رنگی خود را بر زمین بنشاند. سایه ی موهای بلند یلدا بر زمین می افتد و طولانی ترین شب سال را رقم می زند. اما تنها دقایقی طولانی تر…

همین چند دقیقه بهانه ای شده تا باهم بودن را جشن بگیریم و لذت ببریم از این تغییر فصل…

همه ی تلاشمان را می کنیم تا کنار عزیزانمان این طولانی ترین شب را به بهترین و گرم ترین شکل بگذرانیم . انار خندان با آن دانه های کوچکش، طعم دیگری به این شب می دهد. غزلیات حافظ حال و هوای دیگری برایمان به ارمغان می آورد و هندوانه ای سرخ کاممان را شیرین می کند. همه و همه خبر از لحظات زیبای با هم بودن در این شب می دهند و خاطره ای به یاد ماندنی را برایمان رقم می زنند.

کارناوال می خواهد تصاویری از این جشن باستانی ایرانی را برایتان به نمایش بگذارد تا حس خوب حال و هوای یلدایی را با شما شریک شود…

با ما همراه باشید ….

تا به امروزه پیش آمده که به نوع زندگی و هدف هایتان در طول عمر بیندیشید؟ با خود آرزوهایتان را مرور کنید برای چند ساعتی غرق در رویاهایتان شوید؟

بزرگ ترین آرزوهای انسان ها می تواند چه چیز هایی باشد؟ حتما پاسخ می دهید ثروتمند شدن، سلامتی، سفر به دور دنیا و چیزهایی از این قبیل… اما با کمی ورق زدن برگ هایی از تاریخ متوجه می شویم که در جهان افرادی می زیستند که آرمان ها و رویاهایشان با همه ی عالم فرق داشت، دانشمندانی که با کشف هایشان دنیا را دگرگون ساختند یا شاعر و نویسندگان زبردستی که با خواندن آثارشان ما را به جهانی دیگر می برند، تعداد این افراد کم نبوده و نیست، کسانی که سبک زندگی و تفکراتشان با همه تفاوت دارد.

این بار می خواهیم کمی متفاوت تر به دنیای پیرامونمان نگاه کنیم و زندگی یکی از این افراد شایسته و شاخص در جهان را مرور کنیم. کسی که با آن که چند صد سال از آسمانی شدنش می گذرد همچنان مردم در سراسر جهان یادش را گرامی می دارند و برای زنده نگهداشتن یاد و خاطره اش مراسم هایی برگزار می کنند. این فرد بزرگ کسی نیست جز مولانا جلالدین بلخی یکی از بزرگ ترین شاعران فارسی که مایه ی افتخار همه ی جهانیان و بخصوص ایرانی ها است.

برای زنده نگهداشتن یاد این شاعر گران قدر همه ساله جشنی از بیستم آذر ماه مصادف با ۱۰ دسامبر با نام سماع در قونیه به مدت ۷ الی ۱۰ روز برگزار می شود که کارناوال می خواهد به این جشن برود و شما را کمی بیشتر با این مراسم آشنا کند، با ما همراه باشید.

جشن سماع

جهان هستی بسیار گسترده است و شاید درک همه ی جلوه هایش برای هیچ کس مقدور نباشد. طبیعت و موجوداتی که در آن زندگی می کنند نیز بخشی از این گستره را در بر می گیرند و هر روز با دیدنی هایی تازه تر انسان را وادار به تفکر می کنند. بارها و بارها در کارناوال راهی طبیعت شده و آرامشی کم نظیر را از آن هدیه گرفته ایم. به نقاط مختلف دنیا رفتیم و لذت سفر را با شما شریک شدیم. این بار اما مقصدمان خیلی هم دور نیست. کافیست کمی حواسمان را جمع کنیم و با نگاهی متفاوت دنیای اطرافمان را نظاره کنیم.

به سراغ بخشی از طبیعت می رویم که این روزها در زندگی شهری کمتر به آن توجه داریم. روزها از کنارش بی تفاوت می گذریم و شاید اصلا به آن فکر هم نکرده باشیم. موجوداتی که درکنار ما زندگی می کنند و هر کدام سهم کوچکی از هوا، زمین و هستی دارند : ” پرندگان “

موجوداتی که به این سو و آن سو پرواز می کنند و در میان درختان غبار گرفته ی شهر برای خودشان آشیان می سازند. شاید صدایشان در میان همهمه های شهر گم شده باشد اما موسیقی کم نظیرشان را کسی نمی تواند انکار کند. پنجم آذر ماه، روز ملی پرنده نگری است و می خواهیم به بهانه ی آن شما را با فعالیتی سرگرم کننده آشنا کنیم که لذت و آرامش عجیبی را برایتان به ارمغان می آورد. بعد از آن قصد داریم سری به گوشه و کنار ایران بزنیم و کمی از وقتمان را صرف آشنایی با محل های مناسب پرنده نگری نماییم.

با کارناوال همراه باشید…

ایران، مردمانی سپاسگزار و قدردان دارد که در طول تاریخ به شکرانه ی هر نعمتی، به داد و دهش و خیرات می پرداختند.

در روزهای دلنشین پاییزی، بیایید به گذشته برویم و در میان مردمان ایران باستان این روزها را سپری کنیم و از آداب و رسومشان باخبر شویم.

می دانیم که در روزگار قدیم، در این سرزمین جشن های گوناگونی به بهانه های مختلف در سراسر ایران برگزار می شده که هرکدام  دلیلی جالب داشته است مانند:

۹ آذر ، جشن آذرگان 

۱ دی | روز میلاد خورشید

روز بزرگداشت زن و زمین | سپندارمذگان

کارناوال امروز از گاهَنبار اَیاثْرِم ، جشنی در پاییز برایتان خواهد گفت. گاهَنبار اَیاثْرِم ، یکی از جشن های شش گاهان ایران زمین است که به شکرانه روزهای آفرینش جهان برگزار می شده است.

جشنی که شادیش، خوشحالی کردن نیازمندان و مستمندان بوده و شکرگزاری از اهورامزدا…

با کارناوال به این جشن جالب بیایید تا با پیشینه ی سرزمینمان بهتر  آشنا شویم.

از سال ۲۰۱۳ میلادی به بعد سومین شنبه اکتبر هر سال را در دنیا  “روز جهانی باشتان شناسی” نامیده می شود. روزی برای ارج نهادن به کار و تلاش سخت و پر زحمت باستان شناسان. در این روز برنامه هایی چون نمایشگاه باستان شناسی، تور  بازدید از محوطه های باستان شناختی محلی، بازسازی کاوش های باستان شناسی و … انجام می شود

سالهاست که گردشگری جای خود را در میان برنامه های اقتصادی دولت ها باز کرده است و کارشناسانِ برنامه ریزی، توجه ویژه ای به درآمدهای حاصل از آن دارند. به دلیل همین درآمدِ چشم گیر، امروزه گردشگری به عنوان یک صنعت پر رونق در نظر گرفته می شود.

شاید در نخستین روزهایی که انسان مبادرت به جابه جایی و سفر نمود، تصورش را هم نمی کرد که روزی یک سفر ساده ی خانوادگی یا دوستانه بخشی از یک صنعت مهم و حیاتی جوامع به حساب آید و استقبال از سفر به حدی برسد که کارشناسان به فکر کنترل پیامدهای افزایش سفرها بیافتند.

به دلیل اهمیت این صنعت، امروز ۲۷ سپتامبر برابر با ششم مهرماه روز جهانی گردشگری لقب گرفته است و در این روز در سراسر جهان برنامه های خاصی اجرا می شوند؛ برنامه هایی که سعی دارند راهکارهای مناسبی را برای استفاده از پتانسیل های گردشگری بررسی کنند و دغدغه ها و پیشنهاداتی را ارائه دهند تا پیشرفت روزافزون این صنعت را رقم بزنند.

قصد داریم در این مطلب شما را با تاریخچه ی این روز آشنا کنیم و مروری بر  برنامه ها و فعالیت های مربوط به آن داشته باشیم.

با کارناوال همراه باشید…

یکی از نگران کننده ترین چالش های امروزی دنیا ، بیابان زایی است.

افزایش سطح بیابانی در دنیا موجب شده تا نهادهای بین المللی برای مقابله با این معضل جهانی ، دست در دست هم دهند و بیابان زدایی را با راهکارهای علمی و اصولی پیش گیرند.

از این رو امروز برابر با ۱۷ ژوئن | ۲۸ خرداد را روز جهانی بیابان زدایی نام نهادند.

کارناوال نیز برای بزرگداشت این روز ، بیابان زایی و عوامل موثر بر آن و… را برای همراهان خود معرفی خواهد کرد.

همراه با کارناوال شویم تا با  یکی از نگرانی های بزرگ دنیا آشنا شویم.

امروز ۲۱ خرداد برابر با ۱۰ژوئن ، روزی برای ارج نهادن به آثاری هنری است که بازگو کننده روح ملت ها و اقوامست.

روزی برای بوسه زدن به دستان زنان و مردانی که با ذوقی سرشار از بافت فرهنگی خود ، آثاری را خلق می کنند که خاص سرزمین مادریشان است  و این هنر گرانقدر را از نسلی به نسل دیگر منتقل می کنند تا پایدار بماند و بر صفحه روزگار بدرخشد.

کارناوال ، روز جهانی صنایع دستی را با نگاهی گذرا به این هنر و صنعت ارزشمند قدر می نهد.

همراه کارناوال شوید و با روز صنایع دستی و صنایع دستی آشنا شویم.

بنابر تعریف یونسکو که موزه ها را موسسه ای همیشگی برای نمایش و آموزش و نگهداری  شواهد به جای مانده از انسان و اقلام فرهنگی و هنری هر ملتی می داند ، میتوان دانست که بدون هیچ چشم داشتی همگان آزادانه می توانند ازاین مکان های ارزشمند و مفید بهره برند.

با گذشت زمان و ارتقا سطح سواد و فرهنگ جوامع موزه ها افزایش یافته و ارتباطات و تبادلات میان آن ها نیز روز به روز گسترش یافت به همین منظور  ایکوم (کمیته‌ی بین‌المللی موزه‌ها) روز ۱۸ می هرسال را روز جهانی موزه نامگذاری کرد .

کارناوال نیز گامی در جهت بزرگداشت این روز برداشته و به  معرفی موزه و نقش آن در جامعه و نیز معرفی تعدادی از موزه های معروف ایران و جهان می پردازد .

امروز،۱۵ اردیبهشت ماه که  روز میانی فصل بهار نیز محسوب می شود با تصویب شورای شهر شیراز و تایید مجلس شورای اسلامی چند سالی است که با عنوان روز شیراز  نامگذاری شده است.این برای اولین بار است که برای بزرگداشت یکی از شهر های ایران زمین یک روز مخصوص نامگذاری شده است .

امروز ده اردیبهشت، روز عجیب و بزرگی است. روزی که هر ایرانی با قامتی استوار، عزتی پایدار، صدایی رسا، نام خلیج فارس را زمزمه می کند. نامی بلند آوازه در دنیا، نامی آشنا و غرور آفرین و البته رشک برانگیز برای قدرت پرستان و … .

صدای فارس از اعماق خلیج شنیده می شود که با هر نفسی خود را فارس می خواند. آرام باش ای خلیج همیشه فارس که اراده پولادین مردان غیور و شیر زنان سرزمینم تا ابد تو را فارس (پارس) نگاه خواهد داشت.

امروز و همیشه، روز غرورآفرینی و سرافرازی خلیج همیشه فارس خواهد بود.

با کارناوال به کنار خلیج فارس خواهیم رفت تا بشناسیم این مرز مقتدر نیلگون ایران زمین را.

روز ملی خلیج نیلگون فارس بر زنان و مردان این مرز بوم مبارک.برای آشنایی بیشتر با خلیج فارس، با کارناوال همراه شویم…

زمین ، این سیاره ی آبی رنگ که در خود زیبایی های فراوانی را جای داده است . ما و دیگر حیوانات بر روی آن زیست می کنیم ، هوا را تنفس می کنیم و از زیبایی هایش لذت می بریم . زمین سالیان سال است که حیات بر روی آن شکل گرفته و تا سال های زیادی در آینده در خود شکل فعلی حیات را نگاه خواهد داشت . دشت های وسیع و سرسبز ، کوه های بزرگ و با عظمت ، اقیانوس های پر عمق . آبی رنگ و … همگی از زیبایی های زمین به حساب می آیند .

امروز ، ۲۲ اآپریل است ، روز زمین . کارناوال این روز را گرامی می دارد و در همین راستا نگاهی نو به کره ی زمین خواهد انداخت .

همراه ما باشید تا در نگاهمان شریک شوید .

همیشه آب به عنوان یک منبع زندگی شناخته می شده است به همین منظور هر سال در ۲۲ مارس برابر با ۲ فروردین در این سیاره جشن جهانی روز آب برگزار می شود. این روز به این دلیل است تا جهانیان  از مشکلات مرتبط با حفاظت از منابع آب آگاه شوند .

در سال ۲۰۰۶ حدود ۱,۱ میلیارد نفر از در اختیار نداشتن آب سالم ، خشکسالی و …. کشته شدند .

همراه کارناوال باشید .

روز جهانی آب

- ۷ فروردین ۱۳۹۵

باز هم شوری دیگر، باز هم بهاری دیگر، سالی نو در راه است.

انگار بهار، گردی از شادی را در همه جا پراکنده که این روزها حتی گنجشک ها هم خوشحال ترند و  صبح ها را شلوغش می کنند.

در این روزها، باد و آفتاب و ابر هم با هم دست اندرکارند تا تو زیر رگبار بهاری قدم بزنی،حالا با این حس وحالی که داری، با نسیم  بهاری هم نفس شو و کارناوال را در واژه واژه این سرود سبز همراهی کن.

چهارشنبه سوری جشنی باستانی که از دیریاز ایرانیان در آخرین روز های زمستان آن را جشن می گرفته اند و می گیرند .

آتش روشن می کنند و با پریدن از روی آن خود و روح را از بدی پاک می کنند .

در این شب دل ها شاد می شود و لب ها خندان . همه خوش هستند و به استقبال بهار می روند .

همراه کارناوال باشید .

روز درختکاری ، روزی سبز که پیوند میان انسان ها و طبیعت محکم تر می شود . درختان همواره در کنار انسان ها بوده اند و کاری جز خدمت نکرده اند . وظیفه ی ما نسبت به آن ها چیست ؟ ما انسان ها از چوب ، میوه ، برگ و بطور کل از همه چیز درختان استفاده می کنیم . چه خوب است تا کمی به آن ها توجه کنیم . بگذاریم تا زندگی کنند و روز به وز کهن سال تر شوند . ما می توانیم نهال های تازه ای بکاریم تا روزی درخت شوند .

آیندگان ما نیازمند این سبز ها هستند . بیاییم کوچکترین کاری هم که از دستمان بر می آید انجام دهیم .

همراه کارناوال باشید ، امروز سبز هستیم .

صفحه 1 از 212
This is search results
در حال بارگذاری ...