بیتا عزیزی

بیتا عزیزی

لحظه ای مکث کنید و جهان را بدون عشق تصور کنید! چگونه ممکن است محبت های عمیق آدمی را از وجودش حذف کرد. جانی که خدا از روح خود در آن دمیده و تمامش را نور محبت پاشیده است. همواره انسان زندگی را با عشق و علاقه به اطرافیانش سپری کرده و گاهی آنقدر در این عشق بی پایان غرق می شود که از مرحله جسمانی آن گذر می کند و به عشق الهی می رسد. اما اگر بخواهیم کمی از انسان فاصله بگیریم و عاشقانه های زمین را در میان موجودات دیگرش جستجو کنیم با حجم عظیمی از شگفتی ها رو به رو می شویم. این که روح عشق در جان گیاهان و حیوانات هم رسوخ کرده و  راز های عالم را بیشتر از قبل به رخمان می کشد، نکته ای ظریف و قابل تامل است. شاید تصور کنیم علاقه حیوانات به هم و نمایش آن در طبیعت تنها یک سوء تفاهم است و هرگز چیزی بیشتر از غریضه ای که خدا در وجودشان گذاشته تا نسلشان باقی بماند، نیست. اگر نظرتان این است، تماشای تصاویری که در ادامه در اختیارتان قرار می گیرد را از دست ندهید. شاید شما هم نظرتان تغییر کرد و از جنس ناب عاشقانه های حیوانات غرق در لذت شدید.

این موجودات کوچک و بزرگ در دامن طبیعت و قلمروی امن خودشان، خانواده دارند، یکدیگر را در آغوش می گیرند و می بوسند و از حریمشان دفاع می کنند و امنیت را برای زوجشان برقرار می کنند. بارها شنیده اید که مرغ عشقی به دلیل مرگ یارش، مرده است، چشم بستن بر این عشق جاودانه شاید بی انصافیی باشد و البته هزاران باور نکردنی دیگر از حضور موجودات خاکی و آبی زمین که همگی موجب شگفتی و حیرت آدمی می شود.

ما برای اثبات عشق حیوانات این تصاویر را با شما به اشتراک می گذاریم و اگر شما هم مانند ما به راز عشق میان این موجودات دوست داشتنی پی بردید، دیگران را نیز در این تجربه ناب شریک کنید.

کارناوال شما را به جهان پر از عشق و مهر حیوانات دعوت می کند.

نیویورک شهر معروف و پرآوازه دنیاست و به خاطر موقعیت ویژه فرهنگی، سیاسی و اقتصادی که دارد، بسیاری آن را به عنوان پایتخت جهان می شناسند. این شهر پرجمعیت و شبانه روزی وسیع ترین شهر جهان است و با بیش از ۵۰ آسمان خراش مرتفع تر از ۲۰۰ متر، بلندقامت ترین شهر جهان نیز محسوب می شود. دلایل فراوانی وجود دارد که موجب محبوبیت این شهر بین آمریکایی ها و البته تمام مردم دنیاست و بسیاری از ثروتمندان جهان ساکن این شهر هستند.

همه این ها دلایل محکمی است برای مهمانان این شهر که دل کندن از نیویورک را برایشان سخت کند. امروز هم قصد داریم با تصاویری از نیمه شب نیویورک همراهتان باشیم و روشنی این شهر بی خواب را با شما به نظاره بنشینیم. برای همین منظور به سراغ تصاویری از خانم مارسلا نواک (Marcela Nowak) رفتیم کهه دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه های تعاملی مخابرات دانشگاه نیویورک است. او همچنین عکاس و طراح صنعتی است، عاشق ورزش، آشپزی، عکاسی وو مسافرت است. همچنین پیاده روی در شب و نیمه شب را بسیار دوست دارد. پیش از آن که ساکن نیویورک شود زمان زیادی را صرف کوه نوردی و مسافرت می کرد اما اکنون که به دلیل مشغله های فراوان در کلان شهر زمان زیادی ندارد و از آنجایی که شب زنده دار است ترجیح می دهد شب ها به پیاده روی برود و در این میان به کمک دوربینش تصاویر شگفت انگیز فراوانی از نیویورک به ثبت رسانده است. او معتقد است تنها زمانی که می توانید با آرامش و مسالمت آمیز در میدان تایمز قدم بزنید و یا با خیال راحت در بزرگراه ها برانید و از ترافیک آشفته نشوید همین نیمه های شب است.

کارناوال شما را به تماشای نیویورک دوست داشتنی مارسلا دعوت می کند.

نزدیک فصل بهار که می شود، کره زمین و تمام موجوداتش به تکاپو می افتند و هر کس به نحوی به استقبال فصل زایش و زیبایی می رود. طبیعت با پوشاندن لباس سبز بر تنش و چیدمان رنگی گل ها در دامنش نشانه ای از زیبایی های این فصل نوبلوغ را به رخ می کشد و حیوانات اغلب در این دوره زایش را تجربه می کنند. آدمیزاد نیز به عنوان بخشی از طبیعت، هرگز نمی تواند بی تفاوت از کنار میلاد مبارک و خوش برکت زمین بگذرد و بیش از هر جاندار دیگری با اشتیاق آغوش به روی بهار می گشاید. بهار فصلی مهربان است که پرواز گَرده گل ها و گیاهانش در هوا به مشام آدمی خوش می نشیند و جان را به آغوش خوابی سُکرآور می کشاند و نسیم ملایمش چون لحافی نرم و سبک روح را در خود می پوشاند. این ها همه بخشی از لطافت های بهارانه دنیاست و انسان در پاسخ به این محبت ها با آغوش باز بهار را پذیرا می شود.

نو شدن سال و آغاز بهار در بسیاری از کشورها جشن گرفته می شود و کم نیستند سرزمین هایی که همانند ما نوروز را پاس می دارند و با مراسمی مشابه یا متفاوت به استقبال فروردین می روند. یکی از کشورهایی که روابط فرهنگی گسترده ای با ایران دارد و حتی مردمش به زبان پارسی سخن می گویند، تاجیکستان است. عید نوروز که در تاجیکستان به آن (Navruz) می گویند از مهم ترین و باشکوه ترین مراسم ملی این کشور محسوب می شود و هرساله مردم با به جای آوردن رسوم کهن خود، این مراسم را برگزار می کنند.

این بار به مناسبت برگزاری مراسم نوروزی سفری به تاجیکستان و پایتخت آن دوشنبه داریم تا در کنار هم از تماشای شادابی و نشاط طبیعت و مردم این سرزمین در آغاز بهار لذت ببریم اما پیش از آن جهت شناخت بهتر مراسم نوروز در تاجیکستان و سایر کشورهایی که این عید را جشن می گیرند مطالعه مطلب زیر را به شما پیشنهاد می کنیم:

آداب و رسوم نوروز در کشورهای دیگر | خوش آمد گویی به بهار طبیعت

در ادامه با کارناوال همراه باشید در این جشن باستانی.

آیا درباره مراسم سال نو خورشیدی در کشورهای دیگر چیزی می دانید؟ تا به حال درباره مراسم نوروزی در کشورهای همسایه که همانند ما سرآغاز بهار را جشن می گیرند و مراسمی مشابه ما دارند سخنی شنیده اید؟

کشورهای بسیاری در جهان وجود دارند که اولین روز بهار را جشن می گیرند و به یمن تولد دوباره زمین به رقص و پایکوبی می پردازند و با پوشیدن لباس نو و به جا آوردن رسومات دیگر، این رسم چندین هزار ساله را پاس می دارند.

در کشور افغانستان نیز عید رسمی، عید نوروز است و تقویم رسمی این کشور هم همانند ایران بر اساس هجری خورشیدی تنظیم شده است و به همین منظور نوروز و حال و هوای آن دست کمی از کشور ما ندارد. مردم نزدیک به دو هفته، از شب چهارشنبه سوری به جشن و شادی می پردازند و با مراسم پخت سمنو در شب قبل از سال تحویل، که مهمانی محبوب زنان افغان است و تا صبح ادامه پیدا می کند به استقبال بهار می روند. عیدی دادن و دید و بازدید در روزهای نخستینِِ سال نو نیز بخش دیگری از مراسم سنتی عید نوروز در افغانستان است.

هیجان استقبال از بهار در میان مردم افغان سبب شد تا با هم سفری داشته باشیم به این کشور مهربان و دوست داشتنی در شرق ایران و نوروز را از زاویه ای دیگر تماشا کنیم و با گوشه ای از مراسم نوروزی افغانستان آشنا شویم.

با کارناوال در جشن و شادی نوروزانه افغانستان همراه شوید.

جشن نوروز در افغانستان

کُردها قومی غیور، دلاور، با ابهت و البته بسیار مهربان و انسان‌دوست هستند و جمعیت بسیاری از شهرهای مختلف ایران به ویژه در نوار غربی کشور را همین قوم دوست داشتنی تشکیل می دهند. شیر مردان و شیر زنان کردی همواره با مشکلاتی عظیم دست و پنجه نرم کرده اند و هرگز قامتشان در برابر تمامی ناملایمات جهان خم نگردیده است، البته کردها در چند کشور مختلف زندگی می کنند و به عنوان قومی یک پارچه، خانه ای واحد ندارند.

آن ها در کردستان ترکیه، کردستان عراق، کردستان سوریه و همچنین در ایران، ازبکستان، تاجیکستان، ارمنستان و جمهوری آذربایجان ساکن هستند. زبانشان کردی است و شامل چندین گویش زیبا و متنوع می شود و اکثر آن ها مسلمان و در بسیاری مناطق غالبا شیعه و بخش هایی دیگر اکثریت سنی هستند، همچنین ادیان دیگری چون ایزدی، یارسان یا حق گو و مسیحی و یهودی نیز در میانشان حضور دارند و همانند ما نوروز را در ابتدای بهار جشن می گیرند و گرامی می دارند.

این قوم اشتراکات فرهنگی بسیاری با ما دارند و یکی از مهم ترین این مشترکات جشن گرفتن اعیاد مذهبی مانند عید قربان، عید فطر و به ویژه میلاد حضرت رسول است. کردها مانند ما برای مراسم مذهبی ارزش بسیاری قائلند و حتی گاهی در برگزاری تمام و کمال مراسم از سایر اقوام مسلمان پیشی می گیرند. از دیگر جشن های مشترکشان با ما جشن سال نو شمسی است. همواره در هنگام سال نو تمام اعضای خانواده موظفند بر سر سفره هفت سین در کنار هم بنشینند و هنگام تحویل سال صدای شادی و هلهله از همه خانه ها بلند می شود، ابتدا کوچکترها ادای احترام می کنند و دست بزرگتر ها را می بوسند و سپس بزرگترها با عیدی دادن و بوسیدن روی کوچکترها سال نو را گرامی می دارند.

در ادامه با کارناوال همراه شوید تا نوروز را در کنار کردهای دوست داشتنی جشن بگیریم:

کشور ما به دلیل قدمت تاریخی و همچنین موقعیت جغرافیایی ویژه ای که دارد با بخش عظیمی از مراسم و مناسک آیینی، مذهبی و باستانی سر و کار دارد و هیچ ماهی در سال نمی توان یافت که خالی از هرگونه مراسم تاریخی باشد؛ از جشن های باستانی مانند مهرگان و یلدا گرفته تا اعیاد اسلامی چون نیمه شعبان و عید فطر و قربان. همچنین گاهی در گوشه و کنار ایران پهناورمان مراسم آئینی ویژه ای برگزار می شود که اگر به دنبال ریشه تاریخی آن ها بگردیم رد و نشانی از کشورهایی می یابیم که یا روزی خاک ایران را استثمار کرده اند و یا خود بخشی از سرزمین ما به شمار می آمده اند.

در میان این حجم از مراسم زیبا و با شکوه با درجه اهمیت های متفاوت، یقینا مهم ترین آن ها جشن عید نوروز است، چرا که هم گاه شمار ایرانی براساس این عید تغییر می کند و هم قدمتی چندین هزار ساله دارد و از دل افسانه های ایران سربرآورده است. آیین عید نوروز، رسمی بسیار ارزشمند و مورد احترام است و نه تنها در ایران، بلکه در بسیاری از کشورهای دیگر جهان جشن گرفته می شود و تمامی این سرزمین ها در بخشی از مراسم این عید زیبا با هم مشترک هستند. یکی از این ویژگی های مهم خصوصا در کشور ما خرید کردن پیش از آغاز سال جدید است. از میوه و شیرینی و آجیل و همچنین عناصر سفره هفت سین گرفته تا تهیه پوشاک و برخی لوازم خانه به مناسبت سال جدید و شاید این جذاب ترین بخش نو شدن سال، به ویژه برای کودکان و البته خانم هاست!

به همین منظور قصد داریم شما را در گوشه و کنار تهران همراه کنیم؛ با شلوغی های پرهیاهوی روزهای آخر سال و البته آرامش حاکم بر چند روز اول تعطیلات نوروزی در پایتخت خلوتی که در کم تر از ۲۴ ساعت رنگ رخسارش تغییر می کند. به تماشا بنشینیم همه افرادی که تا آخرین لحظه در خیابان ها در حال خرید بوده اند و در اندک زمانی به سال تحویل خیابان ها را خالی می کنند تا در آغوش گرم خانه و خانواده به استقبال سال جدید بروند.

در این گشت و گذار جانانه و هیجان انگیز در خیابان های تهران، که رنگ و بوی عید دارد همراه شوید با کارناوال.

بهار، بهار، بهار! حتی نامش آرامش می نشاند به جان و نوازش می کند چون مادری مهربان، تن خسته آدمی را در گذر از سالی سخت. شاید اگر محبتش نبود هیچ کس این دَور طاقت فرسای جان کاه را تاب نمی آورد و سال ها معنای خود را از دست می دادند. اسفند که از راه می رسد با این که خستگی ها بر تن، خانه کرده اند و گرد و غبار خوشی و ناخوشی یک سال بر شانه هایمان جا خوش کرده، اما به امید رسیدن فروردین، رنگی تازه به جهان می پاشد و حالمان را تازه می کند. به شوق می رسیم و انرژی می گیریم. خانه می تکانیم و به تکاپو می افتیم تا روز و ماه و سال را نو کنیم.

تمام دنیا جشن می گیرد تولد دوباره این سنگ سخت و پیر را، اما طبیعت خودش آغازگر این تحول است و پیش از آن که ما دست به کار آمدنش شویم، خودش  شیپور به دست تمام دنیا را خبر می کند از زایش دوباره اش و آن وقت است که می گوییم گویی بوی بهار می آید. آری! به راستی بهار خوش ترین عطرهاست و زیباترین لباس ها را به تن دارد و زینت بخش تمام دنیاست. بادهای تغییر فصل، وزیدن می گیرند و خبر سر رسیدنش را کوی به کوی و شهر به شهر می برند تا مژدگانی بگیرند از طبیعت و اشک شوق گاهی سرازیر می شود از چشم آسمان و ما روح می شوییم

این بار کارناوال به یمن قدوم مبارک بهار، آستین بالا زده و در گزارشی اختصاصی، لبخند سبز طبیعت را به ثبت رسانده است.

با کارناوال همراه باشید در حال و هوای بهارانه طبیعت زیبای ایران.

بهار مقدس، دلفریب و افسونگر است و روح را نوازش می کندو در فرهنگ ما نشانی از تولد دوباره زمین است. هر بهار که از راه می رسد دل خوش می کنیم به آغاز روزهایی متفاوت و به خودمان قول می دهیم تلاشی دو چندان کنیم برای رسیدن به آرزوها و اهداف کوچک و بزرگمان، با خودمان عهد می بندیم بدی ها را فراموش کنیم و مهربانی ها را در جانمان ابدی. همه چیز به چشممان زیبا می آید و بی جهت شادمان و با محبت می شویم. بیشتر مراقب زمین و آسمانیم و بیشتر به فکر عزیزانمان و دلخوشی های ساده ایشان هستیم و به راستی که بهار نه فقط برای مادرمان زمین، که برای ما هم شبیه تولدی مجدد است. به یمن این همه مهربانی جهان در حق موجودات زنده، ما ایرانیان از دیرباز خود را موظف داشته ایم، با جشن و شادمانی به استقبال عروس زیبای بهار رویم و حضور دوباره اش بر جهان را سپاس گوییم. در این راه رسوم بسیاری را به جا می آوریم و از باشکوه ترین و لذت بخش ترین آن ها چیدن سفره ی زیبای هفت سین است. سفره ای که تک تک عناصر آن با برهان و نیت خاصی به کار برده می شود و نماد و نشانه ای ویژه است. خوبی این سفره آن است که هر کس به سلیقه خود و بر اساس آداب و رسوم شهر و دیارش چینش می کند و همین دلیلی می شود که هر خانه ای رنگ و بویی متفاوت از دیگر خانه ها داشته باشد.

امروز هم به بهانه نوروز و رسم با ارزش سفره هفت سین به سراغ تصاویری از سفره های متفاوت رفته ایم که مردم با سلیقه شخصی خود آن ها را مزین کرده اند.

در ادامه کارناوال شما را به تماشای گوشه ای از زیبایی های عید نوروز دعوت می کند

سفره های هفت سین

اواسط اسفندماه که از راه می رسد، تکاپوی مردم ایران دو برابر و زندگی کمی از حالت روزمره خارج می شود و رنگی متفاوت به خود می گیرد. هیجان مردم و رفت و آمدهای بیشمار و گاهی هم بی دلیل در ترافیک های سنگین شهرهای بزرگ، به ویژه تهران گاهی این روزها را سخت و طاقت فرسا می کند و آرزوی مکانی سبز و آرام ذهنمان را پر می کند. به ویژه حال و هوای روزهای قبل از سال نو و فرا رسیدن بهار که گویی طبیعت همه ما را به سمت خود فرا می خواند. اما آنچه برای ما شهرنشینان آرزو است، در واقع زندگی عادی و روزمره بسیاری از هموطنانمان است.

آن هایی که در نهایت آرامش و صبوری ذره ذره دَر می گشایند و بهار را به خانه هایشان دعوت می کنند و البته آئین و مراسم را تمام و کمال به جا می آورند و هرگز چیزی را از قلم نمی اندازند. مردمان روستایی، با اصالت بیشتری بر آداب پایبند می مانند و تمامی رفتار را به نسل های بعدشان منتقل می کنند.
یکی از زیباترین و دوست داشتنی ترین روستاهای ایران، پالنگان است؛ روستایی پلکانی در استان کردستان با مردمانی دلاور از قبیله کردهای ایران. این روستای دیدنی و منحصر به فرد را پیش از این به صورت کامل در کارناوال معرفی کرده بودیم، جهت یادآوری مطالعه مطلب زیر را بار دیگر به شما عزیزان پیشنهاد می کنیم:

روستای پالنگان | ماسوله ای بر قامت کوه های کردستان

هدف از سفر مجدد ما به این روستای زیبا، فرا رسیدن روزهای پیش از سال نو و برپایی مراسمی دیرینه و با اصالت است که به مناسبت نوروز برگزار می گردد و رنگ و بویی متفاوت به پالنگان می دهد. روزهایی پر شور و هیجان که از کودک تا کهنسال لباس های سنتی و رنگین به تن می کنند و با رقص و پایکوبی سر رسیدن بهار و تولد زمین را جشن می گیرند.

در ادامه شما را همراه می کنیم با تصاویری از جشن استقبال از نوروز ۹۶ در این بهشت نام آشنای ایرانی که به تازگی به دلیل ثبت ملی آن مورد استقبال بیشتر گردگشران داخلی و خارجی قرار گرفته است و مردم زیادی در مراسم با شکوه نوروزانه این روستا شرکت می کنند.

کارناوال شما را در لحظه های شاد پالنگانی ها شریک می کند.

مراسم نوروز در روستای پالنگان

تا به حال ساعت های یک روزتان را در خاطر ثبت کرده اید؟ این که در هر ساعت دقیقا در چه حالی هستید و چه کاری انجام می دهید؟ مطمئنا چند ساعتی را در خواب به سر می بریم و باقی زمان هم صرف کارهای روزمره می شود. اما گاهی هم در جریان یک سفر یا مهمانی هستیم و مشغول خوش گذرانی و خاطره سازی. گاهی شب ها تا دیروقت بیدار می مانیم و از طرف دیگر تا ظهر می خوابیم. به هر حال روزها به هر نحوی که هست، سپری می شوند و یکی از پس دیگری فرا می رسند، اما تا به حال به این مسئله فکر کرده ایم که در ساعت های مختلف در نقاط مختلف دنیا مردم به چه کاری مشغولند؟ زمانی که خورشید در حال طلوع در ژاپن است مردم در غرب آمریکا تازه به خواب رفته اند و شب در آسمان های سرزمین های شمالی بسیار متفاوت است از آفریقا. تفریح مردم در جاهای مختلف دنیا در ساعت های متفاوتی انجام می شود و مثلا در کرواسی حوالی ظهر بهترین زمان برای گردش و استراحت است در حالی که کوبا غروب هایش زیبا و دل نشینند.

امروز می خواهیم سفری داشته باشیم به دور دنیا و در ۲۴ ساعت از شرق تا غرب زمین را طی کنیم و کوله بار ببندیم و بگذریم از شهرها و کشورهای مختلف و هر ساعتی را در شهری ساکن شویم و تجربه ای نو به دست آوریم. از تماشای طلوع دل انگیز خورشید از فراز کوه بیدار آتشفشانی گرفته تا گذر از ساعت های ممتدِ کاری و رسیدن به غروب دل انگیز و آرام و خوش گذرانی های مردم در کوچه و خیابان و در نهایت ثبت لحظه های ناب در شب همیشه پر از ماجرا.

کارناوال شما را در این سفر هیجان انگیز و متفاوت همراهی می کند.

سفر برای بعضی ها خود زندگی است، نه بخش شیرین و فراموش نشدنی آن. اگر با چنین افرادی آشنا شوید می بینید که چگونه از لحظه لحظه های حضورشان در شهرها و کشورهای مختلف لذت می برند و سختی، خستگی، بی پولی و سایر معضلاتی که ممکن است یک سفر را برای هر کدام از ما به اتفاقی وحشتناک و خاطره ای تلخ تبدیل کند، برای انسان های خوش ذوقی از این دست تنها جریانی خوشایند است که خاطراتی خوش و به یادماندنی می سازد.

اگر خاطرتان باشد چندی قبل با زوجی عجیب و دوست داشتنی مصاحبه کردیم و با زندگی ماجراجویانه و حیرت انگیزشان آشنا شدیم. مونا و علی سال هاست که اتومبیلشان که نامش دامبو است را خانه امن خود قرار داده اند و هرگز یک جا ثابت نمی مانند. آن ها چندین سال است که سفر کردن را همان زندگی معنا کرده اند و با چشمانی متفاوت دنیا و زیبایی هایش را به نظاره نشسته اند.

اما آنچه که سبب شده تا ما دوباره همراه مونا و علی میزبان شما عزیزان باشیم، سفر پرماجرای آن ها به هند است. سفری هیجان انگیز و پر فراز و نشیب که با اتفاقاتی عجیب و چالش برانگیز همراه شده است.

خوب است پیش از آغاز سفر این دوستان عزیزمان به هند، مصاحبه اختصاصی کارناوال با آن ها را در مطلب زیر مطالعه کنید تا بهتر با زندگی و روحیاتشان آشنا شوید:

تصاویری که در ادامه مشاهده خواهید کرد همگی به همت مونا و علی گرفته شده اند و اغلب توضیحات در مورد تصاویر نیز از زبان خودشان در اختیارتان قرار می گیرد.

کارناوال شما را در سفر سبز مونا و علی شریک می کند.

سفر زوج گردشگر ایرانی به هند

خوب است بدانید که کهن ترین مهمانسرای جهان که امروزه پابرجا و قابل استفاده است در ایران بنا شده و مربوط به دوران حکومت صفویان و مکتب معماری اصفهان است. مکان باشکوهی که امروزه به نام هتل عباسی می شناسیمش و یادگار ۳۰۰ ساله ای از هنر اصیل ایرانی در مرکز شهر باشکوه اصفهان است. هتل عباسی را از این جهت کهن ترینِ دنیا می دانند که ساختمان آن بر بازمانده های بنای اولیه ساخته شده و به نوعی این کاروانسرا با همان سبک و سیاق اصیل، مورد بازسازی اساسی قرار گرفته است. امروزه این هتل زیبا و با شکوه به نظر بسیاری از گردشگران، جهانگردان، مورخان و معماران برجسته دنیا یکی از زیباترین هتل ها و مهمانسراهای جهان است.

هتل عباسی در سال ۱۱۰۶ هجری قمری به دستور سلطان حسین صفوی، آخرین پادشاه سلسله صفویان در کنار مجموعه ای از مدرسه، بازار و باغ به عنوان کاروانسرا بنا شد و آن را به مادرش تقدیم کرد. به همین دلیل این کاروانسرا را در ابتدا کاروانسرای مادر شاه می نامیدند. هر چند که پس از حمله افغان ها به ایران تمامی این مجموعه از جمله کاروانسرای آن رو به ویرانی گذاشت اما شواهد بسیاری موجود است که این کاروانسرا در آخرین سال های عمر حکومت صفویان استوار و پابرجا بوده و مورد استفاده مسافران قرار می گرفته است.

آن چه که موجب شده تا امروز با تصاویری از گوشه و کنار این هتل باشکوه در کنارتان باشیم تیتر قابل توجه و ارزشمند خبرگزاری CNN درباره آن بوده است. براساس گزارش این شبکه خبری هتل عباسی به عنوان زیباترین هتل خاورمیانه برگزیده شده است و ما با افتخار این مطلب را با شما همراهان همیشگی بهه اشتراک می گذاریم.

شگفتی های اصفهان تمام نشدنی است و هرچه از زیبایی های نصف جهان بگوییم بازهم به خوبی حق مطلب را ادا نکرده ایم اما جهت شناخت بهتر اماکن دیدنی اصفهان و آشنایی دقیق تر با این شهر ارزشمند تاریخی حتما مطالب بخش راهنمای سفر به اصفهان را مطالعه کنید:

راهنمای سفر به اصفهان

و در ادامه با کارناوال همراه شوید و بخشی از ظرافت های هنرمندانه این هتل زیبا را به نظاره بنشینید.

جهان همواره در حال تغییر و تحول بوده و در ادوار مختلف پیشرفت در تمام جنبه های علمی، فرهنگی و به طور کلی زندگانی صورت گرفته، اما به مرور زمان سرعت این تحولات افزایش یافته و امروزه مقایسه جهان پیرامونمان با دهه گذشته کاری دشوار است در حالی که فاصله در گذشته های دورتر تا این حد عمیق نبوده است. امروز تصور زندگی بدون تلفن های همراهمان و اینترنت کاری عجیب و دور از ذهن است و رها کردن زندگی ماشینی تقریبا غیر ممکن به نظر می رسد اما خوب است بدانیم در همین اوضاع غرق شدگی کشورهای پیشرفته و در حال توسعه در تکنولوژی و مدرنیته، هستند روستاها، شهرها و حتی کشورهایی که نشانی از تمدن نوین جهانی در آن ها یافت نمی شود و مردمان بومی همچنان به شیوه نیاکانشان زندگی می گذرانند.

در این میان سنت های بی شماری با موج تفکرات جدید، آرام و در سکوت غرق شدند و از بین رفتند، اما افراد زیادی در دنیا حضور دارند که برای ثبت یادگارهای دنیای سنتی تلاش می کنند تا قبل از اینکه برای همیشه از بین بروند آن ها را به مردم جهان بشناسانند و برای آیندگانی که هرگز نمی شود پیش بینی کرد چگونه زندگی خواهند کرد، باقی گذارند.

عکاس اهل کالیفرنیا، اولیور کلینک (Oliver Klink) درصدد کشف و ثبت این ناشناخته های دنیای سنتی مدت ۱۶ سال از عمر خود را به سفر به گوشه و کنار آسیا از جمله، مغولستان، چین، بوتان، میانمار و هند گذراند تا قبل از آنکه مدرنیته بر این سرزمین ها نیز قالب شود، ایست زمان را در قالب تصاویرش به ثبت رساند. عکسس های او سیاه و سفید است و زندگی ساده مردمانی را نشان می دهد که هیچ اثری از تکنولوژی در آنها نیست.

در ادامه با کارناوال همراه باشید و از سفر سیاه و سفید کلینک به دنیای دست نخورده شرق، غرق در لذت شوید.

تا به حال دنیا را بدون وجود مخلوقاتش تصور کرده اید؟ دنیایی بدون گیاه و هیچ گونه ای از حیوان؟ حتی تصور وحشتناک و غیرقابل تحملی است. این که صبح ها را بدون شنیدن صدای پرندگان آغاز کنیم و اینکه درختان سبز و پرباری نباشند تا تابستان ها در زیر سایه شان بنشینیم و از خوردن میوه هایشان لذت ببریم و در زمستان دیگر خبری از درخت های عریان که با لباسی از برف پوشیده شده اند، نباشد. واقعا دنیای ترسناکی می شود!

شاید این تصورات بسیار تلخ و حتی غیر ممکن باشد اما بعید نیست با جفایی که آدمی به محیط پیرامونش می کند، روزی بیاید که فرزندان ما، در اسارت مطلق ساختمان ها و ماشین ها درآمده باشند و دیگر خبری از همزیستی مسالمت آمیز با آفریدگان دیگر خداوند نیست. اگر به یاد داشته باشید به تازگی مطلبی درباره حیوانات در حال انقراض را با شما به اشتراک گذاشتیم و از روزهایی حرف زدیم که فرزندان ما هرگز نمی توانند شاهد حضور این حیوانات در محیط طبیعی زندگی باشند و فقط باید به تماشای تصاویرشان در کتاب ها و فضاهای مجازی اکتفا کنند. هرچند که هنوز هم راهکارهای بسیاری برای نجات بقای این حیوانات وجود دارد و افراد بسیاری هستند که برای حفظ جان تک تک این موجودات تلاش های فراوان می کنند اما متاسفانه بشر بی توجه به این امر، از هیچ گونه ظلمی نسبت به محیط اطراف دریغ نمی کند و جان و زندگی گونه های بی شماری از حیوانات و گیاهان به دلیل شکار، آلودگی های زیست محیطی، تخریب زیست بوم و ده ها دلیل دیگر در معرض جدی نابودی است.

و در ادامه همراه کارناوال باشید با سری دوم مجموعه تصاویر حیوانات در حال انقراض:

به راستی که بهار تولد دوباره زمین است و هر چقدر هم که از عمر این سنگ سخت و پیر بگذرد باز هم برای روز تولدش شوقی فراوان دارد و تمام مردم دنیا را به جشن تولدش دعوت می کند. شاید بهار و آغاز این فصل در فرهنگ کشور ما و برای ما اهمیتی دو چندان داشته باشد اما تازه شدن جان زمین اتفاق خوشایندی است که همه مردم جهان آن را جشن می گیرند و با شادمانی و رقص و پایکوبی به استقبالش می روند و امیدوارند زمین در آستانه تولدش، سخاوتمندانه روزهای خوشی را به ایشان تقدیم کند.

شادی های جمعی این روزهای مردم جهان بهانه امروز کارناوال است تا شما را هم در این سرخوشی های غیر قابل وصف شریک کنیم و روزی هیجان انگیز را در کنار کارناوال های معروف و محبوب اروپا و آمریکا بگذرانیم.

کارناوال را کاروان جشن و شادی معنا کرده اند و در نتیجه اغلب این جشن ها در طول چند روز و با طی مسافتی هر چند کم برگزار می شود. در تمامی این کاروان ها مردم بدون هماهنگی می توانند حضور داشته باشند و به جای اینکه فقط در جایگاهِ تماشاگر حاضر شوند، خودشان عضوی از اجراگران باشند و با پوشیدن لباسس های مرسوم و آئینی یادگاری خاطره انگیزی برای خود ثبت کنند.

کارناوال شما را با هیجان کارناوال های زمستانی جهان در استقبال از بهار همراه می کند.

اگر بخواهیم نماد و نشانه ای از شومی را نشان دهیم و یا دنبال بهانه ای باشیم که یک مصیبت پیش آمده را به نحسی پیوند زنیم شاید یکی از این نشانه ها بوف یا جغد باشد. در فرهنگ ما بوف نماد شومی و بداقبالی است و هرجایی که صدایی از آن شنیده شود و یا تصویرش را ببینیم احساسمان یقین پیدا می کند یک شومی در شرف وقوع است. از طرفی دیگر جغد را پرنده ای دانا و آگاه به امور می شناسیم و این به نوعی یک شناخت جهان شمول نسبت به این پرنده سحر آمیز و متفاوت است. جغد پرنده ای شکارچی در شب است و ویژگی منحصر به فردِ چشم هایش نسبت به پرندگان دیگر این امکان را برای او فراهم کرده که شکارچی ماهری باشد. چشم های درشت و بر خلاف گونه های دیگر پرندگان که چشم هایشان در دو طرف صورتشان قرار دارد، چشم های جغد در جلوی صورت پهن و صافش وجود دارد و به همین علت می تواند همه چیز را با دو چشمش ببنید. اما حدقه چشم های این پرنده متفاوت حرکت نمی کند و به همین جهت بوف ها برای تماشای اطراف باید سرشان را بچرخانند. هرچند که تصوری اشتباه درباره چرخیدن ۳۶۰ درجه ای سر جغدها وجود دارد اما نهایتا تا ۱۳۰ درجه این چرخش امکان پذیر است.

آنچه که سبب شده تا امروز سخنی از این پرنده عجیب و غریب اما متفاوت به میان آید تصاویری از چهره های بامزه و شگفت انگیز گونه های مختلف بوف هاست. بوف ها گونه های بسیار متنوعی دارند و هر کدوم از این گونه ها ویژگی های ظاهری و رفتاری متفاوتی را دارا هستند. در این مطلب با تصاویری از چند نمونه بوف ها آشنا می شوید و البته ما در مورد هر کدام به توضیحی مختصر اکتفا خواهیم کرد.

پیش از ورود به دنیای جغدها شما را به تماشای تصاویری کمدی و خنده دار از حیات وحش دعوت می کنیم:

و اکنون با کارناوال همراه شوید تا جغدها را از نمایی نزدیک تماشا کنید.

تا به حال با تصویری مواجه شده اید که شبیه کره زمین خودمان نباشد و تصور کرده باشید، تصویری از یک سیاره ی دیگر هستند؟ شاید با خود بگویید این سوء تفاهم ها به خاطر هنر و تکنیک عکاسی ایجاد می شود و اگر از نزدیک با این مکان مواجه شویم دیگر چنین تصوری نخواهیم داشت. اگر چه این ایده تا حدودی درست است اما به راستی سرزمین های شگفت انگیزی در این کره خاکی وجود دارند که تجسم زمینی بودنشان کار سختی است و می توان انسان را مجاب کرد که زمین بسیار گسترده تر از حد تصور ماست و البته همچنان سرشار از ناشناخته هایی است که آدمی از آن ها سر در نیاورده است.

هدف سفر امروز ما به دل یکی از همین ناشناخته های عجیب و غریب خاکی است. هر چند که برای تمام این عجایب طبیعی در جهان می شود دلیل و برهانی علمی پیدا کرد اما اگر فقط با دیده ظاهر به آن ها بنگریم غرق در شگفتی و زیبایی های متفاوتشان می شویم.

شاید پیش از این درباره توفا (Tufa) چیزی نشنیده باشید، اما بهتر است بدانید این صخره های تشکیل شده از کلسیم کربنات در مناطقی اندک از کره زمین یافت می شوند و به دلیل ظاهر متفاوت و عجیبشان بسیار مورد توجه قرار گرفته اند و همچنین از آن دیدنی های زمین به شمار می آیند که گویی مسافر سیاره یی دیگری هستند.

در ادامه کارناوال شما را به تماشای تصاویری از توفاها دعوت می کند.

صخره های آهکی در کالیفرنیا، آمریکا

امروز بار دیگر تاریخ را ورق می زنیم، به دل آن می رویم و سفری متفاوت را تجربه می کنیم. به سرزمینی نام آشنا و مقدس خواهیم رفت که در میان ادیان مختلف از اهمیت خاص و ویژه ای برخوردار است.

امروز به سرزمین مقدس خواهیم رفت؛ سرزمینی پهناور میان رود اردن و دریای مدیترانه که به سبب اهمیت و ارزشی که در میان یهودیان، مسیحیان و مسلمانان دارد، نزاع های زیادی را باعث شده است. نزاع هایی که همگی بر سر تصاحب این اراضی صورت گرفته اند. به عنوان مثال جنگ های صلیبی که بیش از صد سال به طول انجامید برای باز پس گیری این سرزمین از ترکان مسلمان سلجوقی اتفاق افتاد، سرزمینی که پیش از این سلجوقیان از اعراب و آن ها از امپراطوری روم شرقی تصاحب کرده بودند.

امروز قصد داریم تا سفری داشته باشیم به ۱۰۰ سال پیش این سرزمین تا با هم نگاهی به آخرین روزهای فرمانروایی امپراطوری عثمانی بر سرزمین مقدس داشته باشیم. در این تصاویر جالب کوه ها، اماکن مقدس و از همه جالب مردمانی را خواهید دید که در این سرزمین روزگار می گذراندند. به باغ های معنوی، آرامگاه ها، مناظر زیبای صحراها و کوه ها و زندگی سنتی و پیش پا افتاده مردم سری می زنیم و خود را در رمز و راز پنهان این سرزمین افسانه ای غرق می کنیم.

جالب است بدانید که این تصاویر که کمتر دیده شده اند، به همت گروه آموزش تصویری دانشگاه ایالتی اورگان در آمریکا گردآوری و در معرض نمایش قرار گرفته است.

کارناول شما را در این سفر تاریخی همراهی می کند.

خوزستان را همه ما به خوبی می شناسیم؛ سرزمینی با مردمان غیور و خونگرم و نخل هایی رفیع و سر به آسمان سپرده. اما این روزها هموطنان جنوبی ما از اوضاع نا به سامان آب و هوای شهرهایشان دل‌خون شده و زندگی برایشان سخت و طاقت فرسا. گرد و غبار رختی از نا امیدی بر تن شهر پوشانده و در آستانه بهارر نشانی از حال و هوای عید در آن دیده نمی شود. هر چند که روح زندگی همواره در رگ های این شهر جریان دارد اما این خاک پیر نیاز به مِهری جهانی دارد تا دوباره سر پا بایستد و برق امید در چشمان کودکان تنگ‌نفسش بنشیند.

دلایل آب و هوایی متعددی برای وضعیت اسف بار هوای خوزستان برشمرده شده و راهکارهایی چند نیز ارائه داده اند که به تازگی آن ها را در کارناوال با شما به اشتراک گذاشتیم. اگر پیش از این، مطالعه این مطلب را از دست داده اید اکنون برای شناخت بهتر مقوله ریزگردها سری به آن بزنید:

گرد و غبار در خوزستان | مهمان ناخوانده جنوب ایران

حال که در آستانه سال نو و بهاری جدید قرار داریم، می خواهیم همراه شویم با طبیعت و با قدردانی از روز ملی درختکاری، سری بزنیم به برگزاری مراسم امیدبخش کاشت نهال در شهر غبار گرفته اهواز؛ مراسمی باشکوه تر از همیشه به امید گامی موثر جهت رفع مشکل ریزگردها در کل استان.

به این منظور مراسم روز درختکاری در تاریخ پانزدهم اسفند ماه با حضور استاندار، سازمان های مردم نهاد و سازمان محیط زیست و البته حضور مشتاقانه مردم برگزار شد، آن هم در شرایطی که خستگی و ناامیدی از وضعیت آب و هوای این روزها می رفت که هموطنانمان را از پا درآورد اما کاشت دها اصله نهال امیدی دوباره به مردم و جانی تازه به شهر بخشید.

کارناوال شما را به اهواز دعوت می کند تا با میهمان نوازان خوزستانی در کاشت درختان شریک شوید.

ایران کشوری پهناور و از لحاظ جغرافیایی دارای تنوع و گستردگی قابل توجهی است. شاید بارها شنیده باشید ایران کشور چهار فصل است و در تمام فصول سال شما می توانید نقطه ای در سرزمینمان پیدا کنید که نشانی از فصل های دیگر را در خود جای داده است. می توانید هنگامی که گرمای تابستان شما را به ستوه آورده بار سفر ببندید و به منطقه ای در دل سرزمین های کوهستانی و مرتفع ایران بروید و تابستانی، زمستانی را تجربه کنید و یا در اوج سرمای زمستان، شهرهای گرمسیری بسیاری وجود دارد تا چند روزی را در هوای مطبوع تابستانیشان سپری کنید.

امروز سفری تصویری داریم به قلب ایران و قرار است با گرم ترین نقطه زمین آشنا شویم. دشت لوت مقصد سفر ماجراجویانه ی گروهی از گردشگران خارجی بوده و  تمام تصاویر هم توسط عکاس همین گروه به نام جرومه پولین (Jerome Poulin) ثبت و توسط روزنامه گاردین (The Guardian) منتشر شده اند. روزنامه گاردین یک روزنامه بریتانیایی است که از سال ۱۸۲۱ فعالیت خود را در شهر منچستر آغاز کرده است.

پیش از آن که سفر تصویری و هیجان انگیزمان به دشت لوت را آغاز کنیم برای آشنایی بهتر با این منطقه مطالعه مطلب زیر را از دست ندهید:

کلوت شهداد | گرم ترین نقطه زمین در کرمان

در ادامه کارناوال شما را در سفری تصویری به قلب ایران در کنار این گروه گردشگر خارجی همراهی می کند.

دشت لوت
صفحه 1 از 512345
This is search results
در حال بارگذاری ...