افغانستان

آیا درباره مراسم سال نو خورشیدی در کشورهای دیگر چیزی می دانید؟ تا به حال درباره مراسم نوروزی در کشورهای همسایه که همانند ما سرآغاز بهار را جشن می گیرند و مراسمی مشابه ما دارند سخنی شنیده اید؟

کشورهای بسیاری در جهان وجود دارند که اولین روز بهار را جشن می گیرند و به یمن تولد دوباره زمین به رقص و پایکوبی می پردازند و با پوشیدن لباس نو و به جا آوردن رسومات دیگر، این رسم چندین هزار ساله را پاس می دارند.

در کشور افغانستان نیز عید رسمی، عید نوروز است و تقویم رسمی این کشور هم همانند ایران بر اساس هجری خورشیدی تنظیم شده است و به همین منظور نوروز و حال و هوای آن دست کمی از کشور ما ندارد. مردم نزدیک به دو هفته، از شب چهارشنبه سوری به جشن و شادی می پردازند و با مراسم پخت سمنو در شب قبل از سال تحویل، که مهمانی محبوب زنان افغان است و تا صبح ادامه پیدا می کند به استقبال بهار می روند. عیدی دادن و دید و بازدید در روزهای نخستینِِ سال نو نیز بخش دیگری از مراسم سنتی عید نوروز در افغانستان است.

هیجان استقبال از بهار در میان مردم افغان سبب شد تا با هم سفری داشته باشیم به این کشور مهربان و دوست داشتنی در شرق ایران و نوروز را از زاویه ای دیگر تماشا کنیم و با گوشه ای از مراسم نوروزی افغانستان آشنا شویم.

با کارناوال در جشن و شادی نوروزانه افغانستان همراه شوید.

جشن نوروز در افغانستان

می خواهیم به دیاری برویم که آداب و رسوم و تمدنش با اشک و خون در هم آمیخته شده؛ جایی که با کشور عزیزمان ایران اشتراکات فرهنگی زیادی دارد اما مورد ناملایمتی های روزگار قرار گرفته و کمتر به آثار و جاذبه های گردشگریش توجه می شود.

مقصد ما کشور دوست و مسلمان همجوارمان افغانستان است؛ جایی که هنوز هم می توان در جای جایش رد پای امید و تمدنی به درازای تاریخ را مشاهده کرد. در یکی از کوهستان های ولایت غور مناره ای خشتی و سر به فلک کشیده وجود دارد، برجی که از قرن دوازدهم تا به امروز مستحکم و استوار ایستاده و به تنهایی برای افغانستان افتخار به بار آورده است.

این مناره با نام برج جام شناخته می شود و از مهم ترین دیدنی های کشور افغانستان به حساب می آید. این بنای فوق العاده ارزشمند از معدود سازه های ثبت شده در فهرست یونسکو است که در این کشور هنوز هم پا بر جاست.

کارناوال قبلا هم به افغانستان سفر کرده و با برخی از اماکن دیدنی و آداب و رسوم مردمان این سرزمین آشنا شده است که با کلیک روی لینک های زیر می توانید بیشتر با سفرهای ما به این سرزمین اشنا شوید:

باغ بابر افغانستان | تفرجگاه زیبای کابل

بزکشی | نبردی میان دلیران افغان

تصاویر قدیمی افغانستان از نگاه سرباز انگلیسی

 با کارناوال همراه شوید تا به قلب کوهستان های خشک و گرم ولایت غور در افغانستان برویم و برج فوق العاده زیبای جام را از نزدیک بنگریم.

افغانستان، سالهاست درگیر جنگ های داخلی و خارجی است و مردم دوست داشتنی این سرزمین صبورانه در برابر این همه ناملایمات، روزگار را تاب می آورند. شاید مردمان افغان خود نیز فراموش کرده باشند، روزگاری کشوری سبز، امن و آرام داشتند، اما واقعیتِ امروز تمام خاطرات خوش را به ناچار در هاله ای از صدای بمباران و فریادهای دردآور به فراموشی سپرده است. کودکانی که در این روزها در افغانستان چشم به دنیا می گشایند هیچ تصویری از روزهای آرام کشورشان ندارند. آن ها قوی و استوار در برابر دشمن می ایستند تا دوباره آن امنیت و روزهای خوشی که برایشان تعریف می کنند را باز پس گیرند.

این بار به همین نزدیکی، به شرق ایران سفر می کنیم؛ سفری به روزهایی در گذشته ای نه چندان دور. به ۶ سال پیش افغانستان می رویم تا شاید تصویری آرام از افغانستان را ببینیم.

۶ سال پیش بود که فردی با نام جونز ( JONESMRJONES ) که اهل شهر بریستول انگلستان و عضوی از ارتش بریتانیاست برای انجام ماموریت به افغانستان سفر کرد. از آنجایی که او به عکاسی نیز علاقه ی بسیاری دارد، در این سفر عکس های منحصر به فردی را از شهر، از مردمانی که می جنگند برای آزادی، از کودکان بی گناهی که ناخواسته درگیر جنگ شده اند و … به ثبت رساند.

این ها تنها بخشی از عکسهای آقای جونز از مدت اقامتش در شهر کابل افغانستان است. او معتقد است این سفر با وجود سختی کار پر از تجربه های خوب و بد بوده و نتیجه آن عکس هایی متفاوت و خاطره انگیز است.

هر چند که این تصاویر بوی نا امنی و جنگ می دهند اما به راستی به تماشا نشستن آن ها می تواند جالب باشد.

همیشه شنیده ایم که منطقه ی بین النهرین و خاورمیانه مهد تمدن دنیا هستند و غنی ترین فرهنگ را در میان جهانیان دارند، اما به راستی از آداب، فرهنگ و رسوممان چه می دانیم، شاید زمان آن فرا رسیده که کمی تاریخ را ورق بزنیم و با گذشته ی پر فراز و نشیب خود آشنا شویم.

شاید خواندن کتب قطور تاریخی کار دشواری باشد و هر کسی به آن علاقمند نباشد، برای همین در کارناوال می خواهیم آرام آرام با آداب و رسوم و تمدنمان بیشتر آشنا شویم، رسومی که هنوز هم طرفدار دارند و بسیاری از همان آداب گذشتگانمان امروزه گردشگران خارجی را به خود جلب می کنند.

ایران، افغانستان، پاکستان، ترکیه، آذربایجان و حتی کشورهای عربی آداب و رسوم بسیار شبیه به هم دارند و عمق این موضوع را زمانی بیشتر متوجه خواهید شد که نگاهی به رفتار و فرهنگ ملی آن ها بیندازید. این بار می خواهیم به افغانستان سفر کنیم، کشوری که به دلیل ناآرامی های سیاسیش کمتر مورد توجه و بررسی فرهنگی قرار می گیرد. از جالب ترین آداب فرهنگی افغانستان مراسم و یا ورزش بُزکِشی است؛ ورزشی که آن قدر خاص و شگفت انگیز است که باعثث شده توریست ها از سراسر دنیا به افغانستان بروند و این بازی را از نزدیک ببینند.

بزکشی از معدود ورزش های کهن افغانستان است که تا به امروز اجرا می شود، پس با کارناوال همراه شوید تا به کشور همسایه و هم جوارمان افغانستان سفر کنیم و بیشتر با ورزش ملی بزکشی آشنا شویم.

افغانستان، کشوری که چند سالی است نام و سرنوشتش با جنگ و خون ریزی گره خورده؛ کشوری که تا همین چند دهه قبل آرام بود و مردمانش زیر آسمان آبی و در کمال صلح زندگی روزمره را می گذراندند. تا اینکه مشکلات و جاه طلبی ها دست در دست هم دادند و آشوب و نا آرامی را به کشور کشاندند.

لازم نیست برای رسیدن به آرمش و صلح در افغانستان خیلی به دل تاریخ برویم. دهه ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۰ میلادی، این آخرین روزهای سپید افغانستان، شاید دیگر در تاریخ این کشور تکرار نشود. اما می توان سفری تصویری به این روزها داشت آن هم به لطف یک هیچهایکر ( رایگان سوار ) فرانسوی به نام فرانسوا پامری ( Francois Pommery ). آقای فرانسوا پامری برای اولین بار و آن هم به روش هیچهایک ( رایگان سواری – برای آشنایی بیشتر مطلب آموزش اصول اولیه هیچهایک یا رایگان سواری … را بخوانید. ) در سال ۱۹۶۹ به افغانستان آمد. آنقدر این کشور، زیبایی هایش و مردمان خونگرمش برای او جذاب و دیدنی بود که بار دیگر در سال ۱۹۷۴ به همراه دوستان و همسرش به افغانستان بازگشت. او در سفر دومش که منجر به اقامت یکماه در افغانستان شد، از شهرهای کابل، هرات، بامیان و در نهایت نورستان دیدن کرد. او در این سفر طبق عادت هر کس دیگری که به سفر می رود، عکاسی کرد. اما شاید هنگامی که از افغانستان و زیبایی هایش عکس می گرفت، فکرش را هم نمی کرد که روزی این عکس ها را با عنوان آخرین روزهای آرامش افغانستان منتشر کند.

امروز به لطف سفر فرانسوا به افغانستان و تصاویرش، نگاهی خواهیم داشت به آخرین روزهایی که در این کشور آرامش موج می زد.

همراه کارناوال باشید تا به افغانستانِ آرامِ دهه ی ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۰ میلادی سفر کنیم؛ ، چیزی در حدود یک دهه قبل از شروع جنگ در این کشور…

شاید به دلیل جنگ و نا آرامی های سیاسی سال های اخیر افغانستان و اوضاع سیاسی اجتماعی حاکم بر این کشور ، توریستی علاقمند به گشت و گذار در افغانستان و بخصوص پایتخت آن کابل نباشد.

افغانستان دارای تمدنی کهن و آثار تاریخی و هنری زیادی است که البته بسیاری از آن ها در طی جنگ و ناآرامی های اخیر از بین رفته اند، کارناوال امروز می خواهد به یکی از اماکن دیدنی شهر کابل سفر کند ، جایی که با همه ی نا آرامی های منطقه تلاش شده که سالم بماند و نشانی باشد برای گذشته ی درخشانشان ، می خواهیم به باغ بزرگ بابر برویم و مهم ترین و زیباترین باغ تاریخی کابل را از نزدیک نظاره کنیم، این باغ بسیار دیدنی است و در دامنه ی کوه قرار گرفته است و آرامگاه بابر فرمانروای مغول هم در همین باغ قرار دارد، اینجا مکانی تفریحی، زیبا در عین حال تاریخی است و به سبک معماری اسلامی ساخته شده است.

با کارناوال همراه باشید تا به باغ بابر در قلب کابل برویم.

سال های متفاوت افغانستان در قاب تصویر کارناوال

همراه ما باشید ….

This is search results
در حال بارگذاری ...